Volkswagen Passat, Honda Accord, Toyota Camry, Ford Fusion en Hyundai Sonata: Middenklasse berlines in vergelijking (2008)

Deze test verscheen oorspronkelijk in het augustusnummer van MotorTrend van 2008 onder de titel “High Stakes”. Een brandstofprijsstijging tot circa 1,10 CHF per liter in 2008 veranderde destijds onze ranglijst. De winnaar zou u nog steeds kunnen verrassen. Men zou denken dat het vergelijken van tien enorm populaire middenklasse berlines al interessant genoeg zou zijn, zonder te hoeven teruggrijpen op goedkope autometaforen.

Hoe dan ook, een metafoor die we niet kunnen laten liggen, heeft betrekking op efficiëntie: In de Tehachapi-heuvels, ten oosten van Mojave, voerde onze praktijkroute ons door uitgestrekte velden met sequoia-hoge windmolens. Honderden en honderden ervan. Grote, kleinere, allemaal fascinerend, hoewel, blijkbaar, als men er te lang naar staart, hun monotone draaien een soort betovering kan veroorzaken. Er zijn angstaanjagende tekenen ervan onder de bewoners van Tehachapi — ze stoppen bij stopborden, gebruiken hun richtingaanwijzers, glimlachen naar je. Griezelig. We hopen dat het zich niet verspreidt naar L.A.

Metafoor? De deelnemers aan onze karavaan van tien berlines werden universeel aangedreven door hun efficiëntere, kleinere viercilindermotoren, in plaats van hun krachtigere maar dorstige V6-motoren. Deze bezuiniging op de basismotor verlaagde niet alleen de typische prijs van ons wagenpark met ongeveer 2.000 CHF, of negen procent (bijna 11.000 CHF in het geval van de dure VR6 van de Passat), maar verhoogde ook hun uiterst belangrijke brandstofverbruik met gemiddeld elf procent.

Een andere metafoor (de laatste, hopen we) heeft betrekking op onze fotolocatie, het klassieke paardenrace-mekka van Santa Anita. Wat heeft de sport van koningen te maken met auto’s van de massa? Hoge inzet, dat is het. Als men de verkoop van al deze tien auto’s optelt, zijn ze goed voor ongeveer 8,5 procent van de totale Amerikaanse auto- en vrachtwagenmarkt. Dat is iets van 9,3 miljard CHF. Dan lijkt paardenraces op een avondje Baby Einstein kijken.

Zoals gezegd, hebben we tien berlines grondig getest: de Chevrolet (Chevrolet) Malibu, Dodge (Dodge) Avenger, Ford (Ford) Fusion, Honda (Honda) Accord, Hyundai (Hyundai) Sonata, Kia (Kia) Optima, Nissan (Nissan) Altima, Mitsubishi (Mitsubishi) Galant, Toyota (Toyota) Camry en Volkswagen (Volkswagen) Passat. Maar tenzij men toevallig nu op het punt staat een aankoop te doen en op het puntje van zijn stoel zit, zou de Michener-achtige tekst die nodig is om dit alles over te brengen de ogen doen bloeden. Om dat te voorkomen, hebben we de groep verdeeld en veroverd door de top van het aanbod te belichten — onze favoriete vijf: de Accord, Sonata, Camry, Passat en Fusion.

De prijs van brandstof veranderde alles

Laten we het meteen hebben over de grote “B” — brandstofverbruik. Op dit moment zijn de verkopen van viercilinderauto’s absoluut in vuur en vlam, gezien de brandstofprijzen van circa 1,10 CHF per liter. Dat zou met name de Hyundai Sonata tot een gewild product moeten maken, aangezien deze blijkbaar cocktailrietjes gebruikt in plaats van brandstofleidingen om zijn cilinders te voeden: 9,2 l/100 km (gecombineerd volgens EPA) is zuinig — en onverwacht — aangezien Hyundai’s historisch gezien achterblijvers waren op het gebied van brandstofverbruik (een pluim dan voor Hyundai’s nieuwe Theta II-motor). Dit overtreft de Camry en Accord, die gelijkstaan op 9,6 l/100 km, de Fusion op 10,1 l/100 km en als laatste (van onze top vijf) de Passat met 10,6 l/100 km.

Dat cijfer van de Passat lijkt relatief slecht — 1,4 l/100 km slechter dan dat van de Sonata. De positieve kant hiervan is een acceleratie van 0 tot 100 km/u die potentieel 23 procent sneller is (afhankelijk van de rechtervoet) dan die van de Sonata — 6,7 seconden versus 8,7 seconden. Vergeleken met de Fusion is hij maar liefst 28 procent sneller. Bovendien onderscheidt de turbomotor van de Passat zich van deze groep door een unieke, katapultachtige vermogensafgifte.

De motor van de Passat is zo charismatisch, dat hij bijna alle aandacht wegzuigt van de rest. Afgezien van de turbomotor is de 190 pk sterke 2,4-liter van de Accord een juweeltje dat graag toeren maakt, terwijl de motor van de Toyota, met een relatief zwakke 155 pk, op zijn minst stil en onopvallend is. De Fusion is dubbel pechvogel doordat hij zowel traag is (9,2 seconden naar 100 km/u) als opdringerig, waarbij elk van zijn 160 pk’s zijn eigen hese stemmetje bijdraagt aan het Ford-koor.

Hier liggen de prijzen van premium brandstof ongeveer acht procent boven die van gewone brandstof. Dat heeft een exclusieve betekenis voor de Passat, wat neerkomt op zo’n extra 200 CHF per jaar als men alle gebruikelijke aannames van jaarlijkse kilometers, enzovoort, doorrekent. Is het dat waard? Een van onze beoordelaars, Arthur St. Antoine, trok geen wenkbrauw op. “Absoluut,” antwoordde hij. Mij zou men op de grond moeten gooien, WWF-stijl, om een jaarlijks bedrag van tweehonderd CHF los te krijgen voor een hoger octaangetal. We moeten trouwens eens met de financiële adviseur van St. Antoine praten.

Een laatste efficiëntie-inzicht dat we meegeven, betreft hoeveel laadvolume men kan verplaatsen voor de hoeveelheid brandstof die het kost (passagiersvolume plus kofferbakvolume maal brandstofverbruik gedeeld door 1000 om een zinnig cijfer te produceren). Het beste? 3,1 voor de Sonata, gevolgd door 2,9 voor de Camry, 2,8 voor de Accord, de Fusion op 2,7 en de Passat met 2,4. Dat is een opmerkelijke variatie van 30 procent tussen de beste en de slechtste.

De opvallende berlines

Oké, dan nu enkele directe observaties van elke auto, van de vijfde tot de eerste plaats, zoals ze arriveerden na hun 42 kilometer lange, bochtige-weg, hobbelige-snelweg Tehachapi-ronde.

Fusion. Kiino liet weten: “Ik hou van dit op de Mazda6 gebaseerde chassis — het is atletisch maar goed gecontroleerd over hobbels met een prettig gevoel op de snelweg; het is solide en stabiel. De besturing is uitstekend met een stevig gevoel en duidelijke lineariteit.” Loh merkte op: “Deze motor doet de Fusion pijn. Hoe zou hij aanvoelen met een volle lading mensen en bagage? Ook is het navigatiesysteem verschrikkelijk af te lezen tijdens het rijden. Aan de andere kant zijn de stoelen zacht, met ideale lendensteun en een groot zitkussen.” Royer voegde toe: “Als je hierin honderden kilometers op een dag zou rijden, zou het je uitputten. De motor is scherp bij hoge toerentallen.” Mortara vroeg zich af: “Wauw, waarom kun je geen van de versnellingen van de transmissie kiezen? Alleen ‘D’ en ‘L’?” Markus concludeerde: “De achterbank heeft veel teenruimte, maar is smal. Ook een goede kofferbak — mooi rechthoekig met een behoorlijke doorlaadopening.”

Advies aan Ford (Ford): De degelijke vormgeving van de Fusion misrepresenteert dit dynamische chassis. Verwijder de blokkerige carrosserie en het interieur geïnspireerd op archiefkasten. Geef de NVH-specialisten donuts en koffie voor een non-stop maand overwerk. Geloof ons, u zou hier de eerste plaats naderen.

Accord. Reynolds liet weten: “Verbazingwekkende instuurreactie. Hij stuurt niet zozeer als dat hij naar bochten wordt gezogen met opmerkelijk weinig koetswerkrol — het is een griezelige sensatie voor een auto in deze categorie. Aan de andere kant is de intensiteit van het weggeluid jammer. Het is alsof men constant een ver verwijderde elektrische storm hoort.” Loh merkte op: “Het verschil tussen de Fusion en de Accord is als het verschil tussen een chromoly en een aluminium racefiets. De Fusion is comfortabel op een gedempte manier, terwijl de ophanging van de Accord meer oneffenheden van het wegdek doorgeeft, maar meer gevoel en een gevoel van lichtheid geeft.” Markus concludeerde: “Enorme achterbank, maar geen geweldige kofferbak. Te veel inbreuken, inclusief twee blootliggende zwanenhalscharnieren (dat is ouderwets).”

Advies aan Honda (Honda): De oudere ogen onder ons worden gespannen van de hagedisachtige houding en de grote koplampen van de Accord. En men zou een Crackberry-verslaafde moeten zijn om de verwarde en krappe knoppenindeling van de middenconsole te omarmen (Ed Loh stak net zijn hand op). Zeker, Honda, u heeft er in de eerste vier maanden van dit jaar maar liefst 121.802 van verkocht. Maar stel u eens voor de cijfers zonder de polariserende vormgeving?

Camry. Reynolds liet weten: “Hij is griezelig stil, griezelig comfortabel en diepgaand vertrouwenwekkend. Net als de Sonata bevindt de Camry zich aan de limousinekant van het spectrum, wat precies is waar veel mensen willen zijn.” Loh merkte op: “Ik kan die radio-/HVAC-bedieningselementen niet uitstaan. Hun vormgeving doet me denken aan Apple’s eerste generatie iMacs — verlicht, semi-ondoorzichtig plastic — bah. De exterieurvormgeving is een beetje Palm Springs-gepensioneerde, maar verder is dit een solide, samenhangend uitrustingspakket.” Markus concludeerde: “Botterzachte ophanging. Comfort is koning, maar de A-lijst prijzen betekenen geen leder, schuifdak of verwarmde stoelen.” Mortara merkte op: “Het rempedaal voelt lang aan. Men moet het diep intrappen voordat er iets gebeurt.”

Advies aan Toyota (Toyota): Nou, als we slim genoeg waren om u advies te geven, zouden we het grootste autobedrijf ter wereld leiden. Maar… onze primaire taak zou zijn om wat echte ontwerpinspiratie in het interieur van de Camry te verwerken. Uw rivaal, Honda, heeft gekozen voor een achtbaan van een dashboard. Doe dat niet. Het heeft ergonomisch terrein verloren. Het sjabloon om te volgen — en dit is misschien moeilijk om te horen — is dat van uw opkomende Koreaanse concurrent. Degene, euh, die hier net een stapje voor u staat.

Sonata: Mortara (die 1,90 meter is) liet weten: “Het interieur is fantastisch met grote en comfortabele stoelen, en er is veel hoofdruimte achterin. Dit is de auto waarin ik met een klein gezin op roadtrip zou gaan.” (Hmm, Mortara was onlangs getrouwd). Kiino merkte op: “De indeling van het dashboard is geweldig; het is kinderlijk eenvoudig te bedienen, en ik vind de nieuwe meters mooi.” Loh voegde toe: “De vermogensafgifte van de motor is uitzonderlijk soepel, hoewel de tweede versnelling niet veel trekkracht lijkt te hebben. Ik hou ook van de automaatpook, hoewel ik wou dat hij naar mij toe gekanteld was. En, wow!, dit zijn La-Z-Boy-achtige stoelen.” Reynolds concludeerde: “De besturing van de Sonata voelt licht en snel aan, maar het is inconsequent met de zeer comfortabele rit van de auto.”

Advies aan Hyundai (Hyundai): Breng deze boodschap naar buiten. Met een vernieuwde voorkant en een aangepaste achterkant is de vormgeving van de 2009 Sonata nu plausibel eigentijds. Binnenin blaast het nieuwe interieur dat van de Camry, Fusion en Accord gewoon weg. Het is een koopje en heeft het beste brandstofverbruik van onze top vijf. Dus waarom daalden uw verkopen dit jaar met 8,8 procent? We aarzelen om voor te stellen een betere auto te bouwen — u zou failliet kunnen gaan.

Passat: Loh liet weten: “Een genot om snel te rijden. Scherpe lijnen en een gedisciplineerde interieurvormgeving geven de Passat een luxueus gevoel. Pasvorm en afwerking zijn fantastisch.” Mortara merkte op: “Deze Duitsers weten hoe ze een auto in elkaar moeten zetten. De besturing kan een beetje te licht zijn, maar voelt geweldig aan bij agressief rijden.” Kiino voegde toe: “De turbomotor is zo heerlijk; er is veel koppel bij lage toerentallen. En gelukkig bieden de remmen een goed pedaalgevoel.” Reynolds concludeerde: “Het is een kick op bochtige wegen, maar de rijkwaliteit kan ruw zijn tijdens het dagelijkse woon-werkverkeer.”

Advies aan Volkswagen (Volkswagen): Stop met de gewoonte van premium brandstof, accepteer een minder buitensporige prijsboete en blijf die reputatie van betrouwbaarheid verbeteren. Als we een mooie uitdrukking van industrieel ontwerper Yves Behar mogen herhalen: “Reclame is de prijs die bedrijven betalen voor onoriginaliteit.” De Passat moet weinig reclame nodig hebben. Buiten is hij zo strak als een iPod. Binnenin is het Herman Miller met een geweldig geluidssysteem. Helaas schuwt de basisprijs niet om dit te weerspiegelen, met zijn 25.755 CHF die bijna 4.000 CHF hoger ligt dan de prijs van onze Camry LE. Is het het waard? “Absoluut,” zegt St. Antoine. We moeten echt eens met zijn financiële adviseur praten.

Het oordeel

Het plaatsen van de Passat op de eerste plaats ging niet zonder enkele rondes van verhitte “debatten”. Sommigen vonden de Volkswagen zo aantrekkelijk en zo verreweg de beste auto voor de bestuurder dat het gek zou zijn om iets anders te overwegen. Zaak gesloten — nog vragen? Een minderheidsstandpunt hield in dat in deze categorie de prijs, het brandstofverbruik (geen premium brandstof nodig) en een sterke reputatie op het gebied van betrouwbaarheid (men kan J.D. Power’s standpunten over de Passat zelf googelen) de Sonata de overduidelijk praktische keuze maakten. Dit zijn twee geldige en niet gemakkelijk te verzoenen perspectieven. Passie versus pragmatisme. De kleine engel en duivel op elke schouder die in onze oren fluisteren.

En we hadden nog beloofd geen metaforen meer te gebruiken.

5e plaats: Ford Fusion

Verrassend atletisch chassis gehinderd door een zwakke motor en irritante transmissie.

4e plaats: Honda Accord

Polariserende vormgeving vanbinnen en vanbuiten kan een geweldige motor en chassiscombinatie niet verbergen.

3e plaats: Toyota Camry

Efficiënt, goed uitgevoerd, het is de degelijke, doch karakterloze keuze.

2e plaats: Hyundai Sonata

Mist alleen de flair van de Volkswagen; onze topkeuze als gezin op de eerste plaats komt.

1e plaats: Volkswagen Passat

Ondanks een hoge vanafprijs en dorst naar premium brandstof, wint hij nipt dankzij het rijplezier.