Mini John Cooper Works Aceman E: Een rijtest
Mini (Mini) is een van die merken die de autowereld overstijgen en nu een inherent onderdeel zijn van de populaire cultuur, dankzij hun unieke kijk op het leven. Het begon allemaal met de leuke kleine driedeurs Mini, maar het bedrijf introduceerde onlangs de aanzienlijk grotere Countryman (Countryman) die ook aanzienlijke populariteit verwierf. En nu hebben we de Aceman (Aceman), die mooi in de kloof tussen de twee zou moeten passen.
Vandaag testen wij de Mini John Cooper Works Aceman E (JCW E), de krachtigste uitvoering van deze compacte crossover. Met een lengte van iets meer dan 4 meter (4.079 mm) zou hij nog steeds goed moeten passen in het stadsleven, terwijl hij merkbaar meer ruimte biedt dan de reguliere Mini.
Mini hoopt dat zijn vormgeving en ruimteoptimalisatie ervoor zorgen dat de Aceman nog steeds kan concurreren met voertuigen die veel groter zijn.
De JCW E levert 258 pk en 350 Nm koppel, dat uitsluitend naar de voorwielen wordt gestuurd. De Aceman is bovendien het eerste Mini-model dat uitsluitend met elektrische aandrijflijnen is ontwikkeld; een benzine-alternatief wordt niet aangeboden.
De afmetingen bedragen 4.079 mm lengte, 1.754 mm breedte en 1.514 mm hoogte, met een wielbasis van 2.606 mm. De geteste aandrijflijn is de Aceman JCW E, met voorwielaandrijving, 190 kW (258 pk) en 350 Nm koppel. De totale batterijcapaciteit bedraagt 54,2 kWh, waarvan 49,2 kWh bruikbaar is. Er is ook een Aceman E beschikbaar met voorwielaandrijving, 135 kW (184 pk) en 290 Nm koppel, met een totale batterijcapaciteit van 42,5 kWh (38,5 kWh bruikbaar) en een WLTP-actieradius van 310 km.
Het laden gebeurt via CCS met 95 kW, waarbij 10-80% in 31 minuten wordt bereikt. De WLTP-actieradius bedraagt 355 km. Het leeggewicht is 1.825 kg en het brutogewicht 2.280 kg. Verdere kenmerken omvatten programmeerbare dagrij- en achterlichten, games, Apple CarPlay en Android Auto, en draadloze updates.
Exterieur
Mini’s vormtaal is geleidelijk geëvolueerd van rond en vrolijk naar scherper en agressiever. De Aceman is echter nog steeds onmiskenbaar een Mini, dankzij zijn hooggeplaatste koplampen en grote grille. De toegevoegde hoeken geven de auto een ietwat gespierde uitstraling.
Men kan kiezen uit drie verschillende dagrijverlichtingsignaturen, waardoor de voorkant, afhankelijk van de voorkeur, licht verschillende karakters kan aannemen.
De grille zelf is voornamelijk decoratief, aangezien de elektrische Aceman nauwelijks zo’n grote opening nodig heeft voor koeling. De vorm behoudt echter het vertrouwde Mini-gezicht, hoewel de auto vanuit sommige hoeken meer op een vis met open mond lijkt dan op een kleine sportieve crossover.
Vanaf de zijkant behoudt de Aceman de vertrouwde hoekige proporties en kan hij op het eerste gezicht gemakkelijk worden verward met de grotere Countryman. John Cooper Works-emblemen op de onderste voordorpels helpen deze versie te onderscheiden van de reguliere modellen.
De deurgrepen zijn netjes geïntegreerd in de carrosserie om de aerodynamica te verbeteren, terwijl ze gemakkelijk te gebruiken blijven en het ongemak van volledig vlakke of gemotoriseerde ontwerpen van sommige concurrenten vermijden.
JCW-specifieke velgen maken de vormgeving compleet, voorzien van 225/40 R19 Hankook iON evo R-banden. Ze zijn ontworpen om efficiëntie en sportieve rijeigenschappen in balans te brengen, hoewel ze naar onze ervaring in geen van beide categorieën uitblinken. De R-versie verbetert de rijprestaties echter merkbaar ten opzichte van de standaard iON evo.
Aan de achterkant is de Aceman wederom onmiskenbaar een Mini, vooral wanneer de achterlichten zijn geconfigureerd om het Union Jack-patroon weer te geven. Een groot Aceman-opschrift strekt zich uit over de achterklep, wat duidelijk het specifieke model aangeeft.
Interieur
De nieuwste interieurvormgeving van Mini is al uitvoerig behandeld in de rijtesten van de Cooper SE JCW en Countryman SE ALL4. Daarom focussen we hier alleen op de hoogtepunten. De algehele materiaalkwaliteit voldoet niet aan de premiumambities die het merk Mini heeft. Alles is netjes afgewerkt, maar het gevoel bij het aanraken van bijna elk oppervlak in het interieur is niet bijzonder prettig.
Het stuurwiel deelt de meeste bedieningselementen met andere moderne Mini- en BMW (BMW)-modellen, maar de onderste spaak is vervangen door een stoffen strip. Dit voegt het broodnodige karakter toe aan een verder vrij doorsnee vormgeving.
Achter het stuur bevindt zich een Boost-schakelpaddle waar men normaal een keuzehendel voor de transmissie zou verwachten. Trek eraan en de Aceman JCW E ontgrendelt zijn volledige vermogen gedurende tien seconden, wat een extra impuls geeft voor inhalen.
Vreemd genoeg ontbreekt een traditioneel instrumentenpaneel. Mini heeft in plaats daarvan een decoratieve lederen band op het dashboard geplaatst waar men er een zou verwachten, die absoluut geen ander doel dient dan er interessant uit te zien. Een optioneel head-up display compenseert dit gedeeltelijk, hoewel wij nog steeds de voorkeur zouden geven aan beide.
Het dashboard zelf is bedekt met een grof textielgaas dat een onderscheidende uitstraling heeft, maar verrassend ruw aanvoelt. Erger nog, het trekt stof in alarmerend tempo aan en is ongelooflijk moeilijk schoon te maken. De testauto met lage kilometerstand had al veel vuil verzameld dat ogenschijnlijk onmogelijk te verwijderen was.
Hetzelfde materiaal loopt door op de deuren, waar het een nog groter probleem veroorzaakt. Tijdens een langere rit raakte de elleboog van de recensent zichtbaar gekneusd door het constante rusten tegen het ruwe oppervlak. Eigenzinnige vormgeving is één ding, maar het interieur zou men waarschijnlijk niet fysiek pijn moeten doen.
In het midden bevindt zich Mini’s kenmerkende ronde OLED-scherm. Het ziet er erg cool uit, maar toont ook de reden waarom rechthoekige schermen de markt domineren. Veel apps worstelen om goed gebruik te maken van de beschikbare ruimte en verschijnen als eenvoudige rechthoekige vensters in het midden van het scherm, waardoor grote gebieden eromheen ongebruikt blijven.
Apple CarPlay is waarschijnlijk het slechtst. Het verschijnt als een klein vierkant in het midden van het grote ronde scherm, wat navigatie en kleinere interface-elementen onnodig moeilijk afleesbaar maakt. Het resultaat doet een gloednieuwe Mini op de een of andere manier ouder aanvoelen dan hij is.
De testauto had ook connectiviteitsproblemen en weigerde automatisch opnieuw verbinding te maken met telefoons bij het instappen. Elke nieuwe rit vereiste een langdurig verbindingsproces, wat snel frustrerend werd.
Onder het scherm bevindt zich een rij fysieke schakelaars voor de belangrijkste functies. Mini noemt zijn rijmodi “Experiences”, die worden bediend via een speciale schakelaar naast de startknop, keuzehendel en audioregelaars. Aparte knoppen bedienen het ontdooien en de waarschuwingslichten.
Er is ook een snelkoppeling voor de camera’s en een andere voor het menu van de rijhulpsystemen, waardoor het relatief eenvoudig is om individuele systemen uit te schakelen als ze met hun geluidssignalen te storend worden. Helaas toont het icoon een algemene auto-icoon in plaats van een Mini. Misschien een klein detail, maar wel een die een doorsnee product onderscheidt van een passieproject met oog voor detail.
De middenconsole is groot maar niet bijzonder nuttig. Deze biedt een draadloze telefoonoplader, twee USB-C-aansluitingen, een 12V-aansluiting en twee bekerhouders. Helaas vallen kleinere drankjes bij de eerste bocht of kuil gemakkelijk om.
De armsteun voelt aan alsof deze is geleend van de goedkoopste bureaustoel die Mini kon vinden. Deze is helemaal niet verstelbaar, terwijl het kleine opbergvak eronder van de bestuurder af opent en te ondiep is om veel nuttigs in op te bergen.
Voor een voertuig dat voornamelijk gericht is op vrouwelijke klanten, is het een grote teleurstelling dat de spiegels in de zonnekleppen geen enkele vorm van verlichting bieden, waardoor ze ‘s nachts nutteloos zijn.
Een optionele functie die wij oprecht waarderen, is het verlichte panoramadak. Het ziet er ‘s nachts uitstekend uit en verlicht het interieur overdag, terwijl een conventionele schuifkap gelukkig beschikbaar blijft om te beschermen tegen ongewenste zonnebrand.
De JCW-stoelen hebben ook een unieke vormgeving die ze onderscheidt van minder luxe Aceman-uitvoeringen. Ze bieden goede zijdelingse steun in bochten zonder oncomfortabel te worden op langere ritten. Helaas ziet het kunstleder er duidelijk goedkoop uit en voelt het ook zo aan, iets dat moeilijk te vergeven is voor deze prijs, vooral in het topmodel van het gamma.
Achterpassagiers krijgen weinig luxe, wat begrijpelijk is voor een auto van dit formaat. Belangrijker is dat de Aceman voldoende ruimte biedt voor vier volwassenen om comfortabel te reizen, zelfs over langere afstanden.
De recensent is 1,95 m lang en zit relatief comfortabel achter zijn rijpositie. Kleinere inzittenden zouden zich perfect voelen, maar het is geruststellend dat zelfs grotere personen gebruik kunnen maken van de Aceman.
De enige opmerkelijke omissie is een middenarmsteun achterin. Deze zou wat welkome comfort hebben toegevoegd zonder veel ruimte in te nemen en voelt aan als een gemiste kans voor Mini.
Opbergruimte en functionaliteit
Gezien de compacte buitenmaten van de Aceman is de bagageruimte eigenlijk heel respectabel. Het kofferbakvolume bedraagt 300 liter, wat niet veel minder is dan dat van directe concurrenten die fysiek groter zijn.
De vloer kan op twee verschillende hoogtes worden ingesteld, waardoor ofwel de ruimte voor grotere items wordt gemaximaliseerd, ofwel een extra compartiment eronder wordt gecreëerd voor kleinere voorwerpen die men liever niet ziet rondslingeren tijdens het rijden.
Het neerklappen van de achterbank vergroot de capaciteit tot 1.005 liter, waardoor de Aceman aanzienlijk nuttiger wordt voor het vervoeren van grotere items. Opmerkelijk is dat de hele ruimte kan worden benut dankzij de vlakke laadvloer, zelfs met de stoelen neergeklapt.
Er is echter geen frunk, die wat extra dagelijkse bruikbaarheid zou hebben toegevoegd voor laadkabels of kleinere bezittingen.
Rijervaring
Mini heeft zijn reputatie traditioneel opgebouwd rondom leuke, responsieve auto’s, ondersteund door decennia van rally- en circuitprestaties. De Aceman voelt echter ver verwijderd van die erfenis.
De beste manier om de rijervaring te beschrijven is ‘veilig’. De carrosserie blijft indrukwekkend stabiel in bochten met zeer weinig overhellen, maar de besturing is zo gevoelloos dat men bijna geen zinvolle feedback krijgt. Vergeet het vinden van de grens; zelfs de auto nauwkeurig plaatsen is moeilijker dan het zou moeten zijn.
Sommige boten communiceren duidelijker via hun roer, wat vooral teleurstellend is gezien hoe enthousiast eerdere Mini-modellen aanvoelden. Deze kritiek geldt voor een groot deel van het huidige modelgamma, maar de Aceman is de grootste boosdoener.
De laag geplaatste batterij helpt de carrosserie stabiel te houden, maar de combinatie van een verhoogde rijhoogte, aanzienlijk gewicht en compacte voetafdruk legt veel druk op de banden. Bij sportiever rijgedrag geven ze relatief snel op, wat het rijprestatiepotentieel van de JCW E beperkt.
Een bijzonder indrukwekkende functie verscheen eigenlijk al in de Aceman voordat BMW er veel reclame voor begon te maken op de nieuwe iX3: uitzonderlijk soepel remmen in recuperatiemodus. Selecteer ‘B’ op de keuzehendel en de Aceman kan zichzelf zo naadloos tot stilstand brengen dat het moeilijk is om het exacte moment vast te stellen waarop de auto stopt met bewegen. Het geeft het soort verfijnde, chauffeur-achtige remgevoel dat zeer weinig voertuigen kunnen evenaren, ongeacht het segment.
De one-pedal drive modus doet zijn naam ook echt eer aan. Zelfs met een enthousiastere rijstijl is er zelden de noodzaak om de rempedaal aan te raken, waardoor het zowel intuïtief als indrukwekkend effectief is in dagelijks gebruik.
De testauto miste het 360-graden camerasysteem, een optie die wij zouden aanbevelen voor iedereen die regelmatig te maken heeft met smalle straten of krappe parkeerplaatsen, omdat het zicht van binnenuit niet geweldig is. Op basis van eerdere ervaringen met Mini-auto’s werkt het volledige surround view-systeem uitstekend en lost het het probleem volledig op.
De bediening van de rijhulpsystemen is een ander gebied waar Mini het goed doet. Europese regelgeving vereist dat bepaalde systemen, waaronder snelheidswaarschuwing en rijstrookassistentie, bij elke start opnieuw activeren. Het ingedrukt houden van de SET-knop op het stuurwiel schakelt de snelheidswaarschuwing snel uit, terwijl de resterende systemen kunnen worden aangepast via een speciale snelkoppeling op de middenconsole. Sommige concurrenten maken nog snellere aanpassingen mogelijk, maar de Mini doet het nog steeds erg goed.
Rijcomfort
De rijkwaliteit is veel beter beoordeeld dan de algehele rijervaring. De ophanging vindt een verstandig evenwicht tussen stevigheid en comfort, met slechts af en toe hardheid over gebroken of repetitieve oppervlakken. Voor de meeste dagelijkse ritten en langere reizen blijft hij perfect in orde.
Technologische functies
De Aceman deelt de meeste technologie met de rest van het huidige Mini-modelgamma, dat al uitvoerig is behandeld in eerdere rijtesten. Daarom focussen we hier wederom op de hoogtepunten. Het grootste probleem om direct te vermelden is dat het infotainmentsysteem merkbaar traag aanvoelt volgens moderne standaarden.
Het bovenste deel van het scherm is permanent gereserveerd voor de snelheidsmeter, rijinformatie en meldingen, die zichtbaar blijven wanneer de auto rijdt.
Het ronde scherm zelf is een duidelijke knipoog naar Mini’s erfgoed, maar in het digitale tijdperk voelt de vorm ongemakkelijker aan dan slim. Zeer weinig apps maken juist gebruik van de beschikbare ruimte, waarbij de meeste verschijnen als eenvoudige rechthoekige vensters in het midden van het scherm en grote gebieden eromheen ongebruikt laten.
Apple CarPlay is waarschijnlijk het slechtst. Het verschijnt als een klein vierkant in het midden van het grote ronde scherm, wat navigatie en kleinere interface-elementen onnodig moeilijk afleesbaar maakt. Het resultaat doet een gloednieuwe Mini op de een of andere manier ouder aanvoelen dan hij is.
De testauto had ook connectiviteitsproblemen en weigerde automatisch opnieuw verbinding te maken met onze telefoons bij het instappen. Elke nieuwe rit vereiste een langdurig verbindingsproces, wat snel frustrerend werd.
Basis klimaatregeling zoals temperatuur en stoelverwarming blijven permanent toegankelijk rond de randen van het scherm. Meer gedetailleerde aanpassingen vereisen het openen van een speciaal klimaatmenu, wat veel minder intuïtief en vooral onhandig te bedienen is tijdens het rijden.
Het startscherm zelf is logisch ingedeeld, met snelkoppelingen naar veelgebruikte instellingen en menu’s. Het is gedetailleerd, aantrekkelijk en gemakkelijk te begrijpen, maar de waanzinnig uitgesproken vertraging ondermijnt veel van dat goede werk.
Mini biedt uitgebreide visuele aanpassingsmogelijkheden, afhankelijk van de geselecteerde rijervaring. Sommige instellingen zijn puur qua vormgeving, terwijl andere de rijeigenschappen veranderen.
Helaas is de sfeerverlichting gekoppeld aan deze rijervaringen, wat betekent dat men af en toe moet kiezen tussen de gewenste rij-instelling en de interieursfeer die men verkiest.
Positief is dat elke rijervaring zijn eigen graphics, geluiden en visuele thema krijgt, waardoor ze merkbaar meer karakter hebben dan de gebruikelijke rijmodusschakelaar.
Mini en BMW hebben aanzienlijke inspanning geleverd om het gebrek aan motorgeluid te compenseren. De kunstmatige geluiden behoren tot de aangenamere voorbeelden die momenteel beschikbaar zijn, blijven rustig tijdens normaal rijden en worden energieker wanneer de Boost-functie wordt geactiveerd. Er is zelfs een gesimuleerd schakelgeluid voor een beetje extra spektakel.
De testauto had de gaming-hub niet geïnstalleerd, wat het vinden van een optie “consolecontroller verbinden” diep in de menu’s nogal vermakelijk maakte.
Interieurgeluid
De Mini Aceman JCW E is niet bijzonder goed geïsoleerd en behoort bij de meeste snelheden tot de luidere EV’s. De goede bouwkwaliteit compenseert echter het subjectieve gevoel van rust. De banden veroorzaken het meeste geluid bij lagere snelheden, terwijl de wind merkbaarder doordringt wanneer men op de snelweg accelereert. De Aceman JCW E registreerde 54,5 dB bij 60 km/u, 56,3 dB bij 90 km/u en 63,7 dB bij 130 km/u, wat hoger is dan veel concurrenten.
Geluidsniveautests worden uitgevoerd met een gespecialiseerde geluidsniveaumeter die in de bekerhouders van de auto is geplaatst. De test wordt uitgevoerd met airconditioning en radio uit, en terwijl een constante snelheid wordt aangehouden.
Acceleratie en remmen
Ondanks dat het de sportieve uitvoering van de Mini Aceman is, blijft de JCW E een crossover met voorwielaandrijving en iets meer dan 250 pk – wat tegenwoordig niet echt baanbrekend klinkt. Toch slaagt de Aceman JCW E erin de door de fabrikant opgegeven tijd te verslaan en sprint hij in 6,1 seconden van 0 naar 100 km/u. Dit is niet langzaam en maakt de Aceman perfect voor dagelijkse sprints bij verkeerslichten, zolang er geen serieuze concurrenten met vierwielaandrijving zijn. Met 6,1 seconden zit de Aceman JCW E in de middenmoot van de geteste auto’s, vergelijkbaar met de Lynk & Co 02.
Remmen in recente BMW- en Mini-modellen was notoir ondermaats. De Aceman draait dat verhaal echter om en remt zelfverzekerd in slechts 35 meter. Dit is geweldig voor de veiligheid, vooral gezien het feit dat de test vier keer met gelijke resultaten werd herhaald. Een remweg van 35 meter plaatst de Aceman JCW E in de top van zijn segment.
Acceleratie en deceleratie worden gemeten met een RaceBox-apparaat in de auto. De tests worden uitgevoerd met één persoon in de auto, met airconditioning en tractiecontrole uitgeschakeld.
Verbruik
De Aceman JCW E is een werkelijk efficiënt voertuig en behoort tot de meest efficiënte SUV’s en crossovers die wij ooit hebben getest. Helaas vertelt efficiëntie alleen slechts een deel van het verhaal. Met slechts 49,2 kWh bruikbare batterijcapaciteit kan de Aceman die sterke efficiëntie niet vertalen naar een toonaangevende actieradius. Hij is meer dan in staat om het dagelijkse woon-werkverkeer en stadsritten aan te kunnen, maar langere ritten vereisen aanzienlijk meer planning. Voor gedetailleerde overwegingen over de efficiëntie van de Aceman verwijzen wij naar het specifieke actieradiustestartikel. De geteste actieradius bij 60 km/u bedroeg 473 km (10,4 kWh/100km bij 21°C), bij 90 km/u 351 km (14 kWh/100km bij 21°C) en bij 130 km/u 235 km (20,9 kWh/100km bij 21°C).
Het verbruik wordt gemeten door met constante snelheden op een identieke testroute overdag te rijden. De tests worden uitgevoerd met airconditioning, alle veiligheidssystemen en radio aan. De gegevens zijn afkomstig van de boordcomputer van het voertuig. Specifieke testparameters zoals de omgevingstemperatuur worden per geval in de tekst vermeld.
Laadsnelheid
Met een piek laadsnelheid van slechts 95 kW is de Mini Aceman JCW E verre van een recordhouder als het gaat om laden. De relatief kleine batterij heeft iets meer dan een half uur nodig om van 10 naar 80% te laden, wat op zichzelf niet verschrikkelijk is. Het probleem is dat veel concurrenten nu aanzienlijk grotere batterijen in de helft van de tijd kunnen opladen. Voor zo’n nieuw model lopen de laadprestaties van de Aceman al een generatie achter.
Concurrentie
In het drukke compacte crossover-segment heeft de Mini Aceman op papier moeite om op te vallen. Zijn grootste voordeel is eigenlijk dezelfde formule die de originele Mini meer dan een halve eeuw geleden succesvol maakte: kleine buitenmaten gecombineerd met een verrassend ruim interieur en een bruikbare kofferbak.
De eerste concurrent is de Alfa Romeo Junior Elettrica. De focus bij beide voertuigen ligt op extravagante vormgeving en sterke prestaties met voorwielaandrijving. De Alfa is lang niet zo ruim of praktisch, maar biedt een veel betere materiaalkwaliteit en de optionele kuipstoelen zijn een ongeëvenaarde propositie in dit segment. De Alfa biedt de beste rijervaring onder de concurrenten, maar het infotainmentsysteem is net zo beperkt als dat van de Mini.
De tweede concurrent komt uit Mini’s eigen modelgamma. De Countryman SE ALL4 is slechts iets groter, maar biedt vierwielaandrijving, een comfortabelere onderstelafstemming en een algeheel verfijndere rijervaring. Afhankelijk van de markt en gekozen opties, kunnen de twee ook verrassend dicht bij elkaar komen qua prijs. Dat maakt de Countryman moeilijk te negeren, vooral voor kopers die de kleinere afmetingen van de Aceman niet absoluut nodig hebben.
Oordeel
De Mini Aceman JCW E doet meer goed dan de specificatielijst aanvankelijk doet vermoeden. Zijn kleine voetafdruk maakt hem echt bruikbaar in de stad, toch is er binnenin voldoende ruimte voor vier volwassenen en is de kofferbak respectabel gezien de afmetingen. De efficiëntie is uitstekend, de ophanging vindt een geweldige balans tussen stevigheid en comfort, en de one-pedal remkalibratie kan niet beter. Zelfs de 258 pk sterke aandrijflijn voelt pittig genoeg voor dagelijks gebruik.
Helaas voelt de Aceman ook aan als een auto waarbij het vormgevingsteam zijn richting een beetje kwijt was. De besturing mist de betrokkenheid die van een Mini wordt verwacht, het infotainmentsysteem is frustrerend traag, de interieurmaterialen rechtvaardigen de premium positionering niet, en de 49,2 kWh bruikbare batterij beperkt de bruikbaarheid voor lange afstanden serieus. Laden met slechts 95 kW helpt ook niet echt.
En dit is niet alleen omdat de Mini Aceman JCW E de recensent fysiek heeft gekneusd. Het is gewoon niet de meest rationele keuze in het segment, tenzij men de korte voetafdruk absoluut nodig heeft. Loyalisten kunnen beter kiezen voor de grotere, maar veel verfijndere Countryman, terwijl alle anderen bij andere fabrikanten terecht kunnen voor een beter totaalpakket, hoewel het de inherente Mini-charisma mist. De voordelen zijn de meest soepele one-pedal drive ervaring in de branche, de ruime binnenkant voor de kleine buitenkant, de onderscheidende vormgeving met meerdere aanpassingsmogelijkheden, de uitstekende efficiëntie en het feit dat hij sneller is dan geadverteerd. De nadelen zijn het waanzinnig goedkoop aanvoelende interieur, het trage infotainmentsysteem, het ontbreken van rijgevoel, de lange laadtijden ondanks de kleine batterij, de CarPlay-integratie die niet past bij het ronde centrale scherm, het ontbreken van een versie met vierwielaandrijving zelfs als optie, en de voorste armsteun die afkomstig lijkt van een bureaustoel.
