Auto-News

Eerste blik op de REO Runabout 2029: Prijs, specificaties en vormgeving

Zach De Bernardi, een vastgoedontwikkelaar uit Texas en oprichter van REO (REO), een nieuwe autofabrikant met een oude naam, heeft een visie waar men zich gemakkelijk in kan vinden. Hij wil dat REO een eenvoudige, no-nonsense, compacte pick-up bouwt die goedkoop, duurzaam, langlevend en eenvoudig te onderhouden is. Denk aan Toyota uit de jaren tachtig – De Bernardi is een fan van het merk – maar misschien toch niet helemaal, aangezien Toyota-pick-ups een belangrijke rol speelden in het op de knieën dwingen van de Amerikaanse auto-industrie. De REO Runabout is immers een Amerikaanse pick-up, vernoemd naar de Amerikaanse autopionier Ransom E. Olds, of liever gezegd naar zijn tweede autofabricagebedrijf. Zijn eerste, Olds Motor Company, gaf ons de Oldsmobile.

REO heeft nu de Runabout onthuld, of beter gezegd, digitale schetsen van de Runabout. Het plan is om de modelreeks te introduceren met de T4X, een pick-up met enkele cabine en vierwielaandrijving, geprijsd op 19.350 CHF. Daarna volgen de T4C met dubbele cabine voor 22.500 CHF en de S4C SUV met zes zitplaatsen voor 25.650 CHF. Als de plannen van REO doorgaan, zullen we in 2027 testmodellen zien, zal het bedrijf in 2028 bestellingen opnemen en zullen de klantleveringen eind 2028 of begin 2029 starten.

Nostalgische mengelmoes

De pick-up is ontworpen door Frankstephenson Design, een bedrijf dat de naam draagt van de man die de teams leidde die de vormgeving bepaalden van de Mini uit 2001, de Fiat 500 uit 2007 en een reeks Ferrari’s, Maserati’s, Alfa Romeo’s en McLarens. We vermoeden dat de vormgeving van de REO Runabout is toevertrouwd aan de minder ervaren teamleden.

REO beweert dat het uiterlijk van de Runabout is geïnspireerd op de REO Speed Wagon uit 1915, beschouwd als ‘s werelds eerste pick-up, evenals – en het is geen grap – de Amerikaanse bizon, die met vier harige poten. Hoe goed we ook kijken, we zien de gelijkenis met geen van beide.

Nee, de Runabout doet ons denken aan een kruising tussen de XJ Jeep Cherokee/Comanche en de originele Isuzu Trooper, met een gebrek aan verfijnde details. De T4X met enkele cabine, ongeveer even lang als een Hyundai Santa Cruz, is naar onze mening de mooiste; hij heeft evenwichtige proporties en we waarderen de neerklapbare laadbakwanden die het mogelijk maken om de wagen tevens als laadplatform te gebruiken.

De T4C met dubbele cabine deelt dezelfde wielbasis (net als de S4C) maar is ongeveer 2,5 cm korter dan de T4X; de laadbak lijkt als een bijzaak achter de wielen te hangen, en in profiel is de wagen niet bepaald fraai. De S4C, ongeveer 30 cm korter dan de Runabout-pick-ups en ruwweg even lang als een Subaru Forester, heeft betere proporties, maar oogt als de transportkist voor een Jeep Commander.

Oude techniek, echt oude techniek

Onder de ongecompliceerde carrosserie van de Runabout schuilt de eenvoud die De Bernardi denkt dat Amerikaanse pick-upkopers willen. Hoewel REO heeft laten weten open te staan voor een volledig elektrische variant, zal de Runabout zijn première beleven met een verbrandingsmotor, specifiek een viercilinder benzinemotor met een beoogde levensduur van de aandrijflijn van 805.000 kilometer. De motor zal opzettelijk laagtechnologisch zijn: geen turbocompressor, geen directe brandstofinjectie, geen start-stopsysteem en uiteraard geen hybridesysteem. (En waarschijnlijk geen zuinig brandstofverbruik, zo vermoeden we, maar vergeet niet dat men in Texas nog steeds drie dollar per gallon betaalt).

De motor drijft een automatische of een handgeschakelde versnellingsbak aan. Alle Runabouts krijgen vierwielaandrijving met een mechanische tussenbak met lage gearing en een optioneel sperdifferentieel op de achteras.

De twee starre assen van de Runabout zijn voorzien van schroefveren vooraan en bladveren achteraan. Wat de remmen betreft, wat denkt u van schijfremmen vooraan en trommelremmen achteraan? (Misschien niet zo effectief als vier schijfremmen als het regent). De Runabout zal zelfs hydraulische stuurbekrachtiging gebruiken in plaats van elektrische, alles in het teken van eenvoud. Natuurlijk is een elektromotor met bijbehorende bedrading eenvoudiger dan een hydraulische pomp met eigen leidingen, olievoorziening en riemaandrijving. Spot ermee als u wilt, maar wanneer hoorde u voor het laatst iemand klagen dat zijn elektrische stuurbekrachtiging een plas elektronen op de garagevloer lekte?

REO heeft geen interieurbeelden getoond, en wat we uit het persbericht kunnen opmaken, is dat het interieur nog niet is ontworpen. We verwachtten ouderwetse klokjes als instrumenten – we hoopten er zelfs op – maar REO zegt dat de Runabout een digitaal instrumentenpaneel en een centraal scherm zal hebben dat navigatie en media ondersteunt. De primaire bedieningselementen zullen echter mechanisch zijn, en volgens De Bernardi: “Niets dat stuurt, stopt of schakelt, wordt geraakt door over-the-air software-updates – en er wordt ook niets over-the-air weggenomen.” Alle interieurpanelen zijn ontworpen om eenvoudig verwijderbaar te zijn, en het dashboardkastje zal een bitset bevatten die past op elke bevestiging in het voertuig.

Een verkoop- en servicemodel dat ons bevalt

Het bedrijfsmodel van REO volgt dezelfde eenvoudige aanpak. De verkoop zal rechtstreeks van REO naar de consument gaan, zonder onderhandelen en zonder afleverkosten. (Een verademing, dat laatste – wanneer een fabrikant zegt dat een auto 29.995 dollar kost en MotorTrend zegt dat deze 32.190 dollar kost, dan zijn dat de verplichte afleveringskosten die hun werk doen). De onderhoudshandleiding zal gratis online beschikbaar zijn, en REO belooft bovendien dat de onderdelencatalogus “gedurende 20 jaar ondersteund” zal worden. We zijn niet zeker wat dat precies betekent, maar we nemen aan dat het staat voor REO’s toewijding aan de productie van reserveonderdelen.

Over reserveonderdelen gesproken, de pick-up zal de herkomst van vervangingsonderdelen niet controleren, zodat u de goedkoopste namaakonderdelen kunt gebruiken die u kunt vinden. REO plant een “geautoriseerd producentenprogramma”, waarin elk bedrijf dat voldoet aan de kwaliteitsnormen van REO toegang krijgt tot de ontwerpen en kan verkopen via de online marktplaats van REO.

Het is geen verrassing dat REO de Runabout in zijn thuisstaat Texas wil bouwen, hoewel het persbericht vermeldt dat een van de redenen hiervoor de nabijheid van toeleveranciers in Mexico is. Dit zal waarschijnlijk niet goed vallen bij het ‘Koop Amerikaans’-publiek, maar REO verdient lof voor zijn eerlijkheid; veel autofabrikanten gebruiken geïmporteerde componenten en binnenlandse assemblagefaciliteiten die hen in staat stellen “Made in U.S.A.” te claimen.

Is er een markt voor de REO Runabout? Het bedrijf zegt meer dan 40.000 betaalde (maar terugbetaalbare) reserveringen van 22,50 CHF per stuk te hebben ontvangen. Dat komt neer op 900.000 CHF, wat veel lijkt totdat u bedenkt dat de ontwikkelingskosten voor nieuwe voertuigen in miljarden worden gemeten, niet in miljoenen. 40.000 verkopen zouden de Runabout in 2025 tot een van Amerika’s traagst verkopende pick-ups hebben gemaakt, waarmee hij de Tesla Cybertruck en GMC Canyon zou verslaan, maar achter zou blijven bij de Honda Ridgeline en Nissan Frontier.

Willen kopers echt een laagtechnologische pick-up?

We kennen genoeg mensen die klagen over de technologie die voertuigen zogezegd onherstelbaar maakt. Bedenk echter dat 40 jaar geleden mensen hetzelfde zeiden over brandstofinjectie, en we zijn verwend door de verbeteringen in rijprestaties en veiligheid die zich de afgelopen veertig jaar hebben opgestapeld.

Hoewel het idee om terug te keren naar de eenvoud van de jaren tachtig en negentig aantrekkelijk kan klinken, was dat een tijdperk waarin 200 pk als krachtig werd beschouwd, 0-100 km/u in 10 seconden acceptabel was, 20 mpg (11,8 l/100 km) zuinig was (voor een auto; pick-ups zaten dichter bij 15 mpg (15,7 l/100 km)), en 100-0 km/u in 39,6 meter acceptabel was, om nog maar te zwijgen over wat er gebeurde wanneer die trommelremmen achteraan glad werden door regenwater. Als u een voertuig van de afgelopen tien jaar bestuurt, kan een rit in een pick-up uit het Reagan-tijdperk uw nostalgie snel temperen. (Of misschien ook niet).

Dat gezegd hebbende, hoewel we enkele van De Bernardi’s ideeën in twijfel trekken over wat mensen willen in een pick-up – of liever gezegd, wat ze zullen tolereren – juichen we zijn wens toe om een eenvoudig, eerlijk voertuig te maken en dit op een eenvoudige, eerlijke manier te verkopen. De T4X doet ons denken aan de ontwerpvisie van de originele International Scout – “Iets om het paard te vervangen” – en kijk eens hoe goed dat uitpakte voor I-H. En er zijn niet veel mensen op kantoor die niet graag eens zouden rijden in een eenvoudige, benzine-aangedreven pick-up met handgeschakelde versnellingsbak, zelfs als deze digitale instrumenten heeft.

REO heeft een lange weg te gaan en een eigenzinnig ogende pick-up te verkopen, plus concurrentie van de goedkope elektrische Slate pick-up, die veel verder gevorderd is in de ontwikkeling. (Vergeet de politieke discussie rond elektrische voertuigen; als eenvoud is wat u wilt, kunt u nauwelijks beter doen dan een elektrische aandrijflijn). We weten niet of de REO Runabout ooit werkelijkheid zal worden, maar we hopen dat hij een kans krijgt om te schitteren.

Ray

Tesla-Besitzer seit 2015 und TSLA-Investor seit 2016 – dieser Autor teilt fundierte Einblicke in Tesla, Elektrofahrzeuge (EVs) und die Zukunft nachhaltiger Mobilität. Mit Berichten über Branchentrends, Erfahrungen aus dem Tesla-Alltag und neue Technologien bietet der Inhalt klare, gut verständliche Perspektiven für EV-Enthusiasten und Investoren gleichermaßen.