Porsche 911 GT3 S/C (992.2) rijtest: cabriolet met GT3-genen
Is een GT3-cabriolet meer voor flaneren, of voor het echte werk? Tijd om dat uit te zoeken.
Voor elke andere fabrikant, op elk ander moment, met elke andere naam, zou deze cabriolet een godsgeschenk zijn: net geen 1.500 kg, een toerenbegrenzer bij 9.000 t.p.m., meer dan 500 pk en een handgeschakelde zesversnellingsbak – het klinkt als een wensenlijst voor de liefhebber. Maar dit is niet zomaar een cabriolet; het is de Porsche (Porsche) 911 GT3 S/C. En zodra dat GT3-embleem op een Porsche prijkt, verandert het verwachtingspatroon aanzienlijk.
Meer dan 25 jaar lang was de GT3 de ultieme circuitauto. Altijd met minstens 100 pk per liter, altijd episch om te rijden, altijd loeiend in de toeren en altijd – nou ja – een coupé. Want een dichte carrosserievorm past het beste bij de opdracht. Op het eerste gezicht is een 911 cabriolet – zonder al te pretentieus te willen klinken – strijdig met waar een GT3 voor staat. Er is meer gewicht op precies de verkeerde plek, een onvermijdelijk offer qua structurele stijfheid en, tja, waar moet de Clubsport-rolkooi naartoe? We hebben eerder sportieve 911 open modellen gezien – de Speedster was een hoogtepunt van de 991-reeks – maar nog nooit met het GT3-embleem. Kan de combinatie werkelijk geloofwaardig worden gemaakt?
Vormgeving en interieur: compromissen van een open dak
Eén ding is zeker: hoeveel moeite er ook is gestoken in de S/C, van minimale gewichtstoename tot onderdelen geleend van de S/T, het fundamentele vormgevingsprobleem van een 911 Cabriolet blijft. Zelfs met standaard magnesium wielen en een assertievere houding dan gebruikelijk, blijft het feit dat 911’s zonder dak er altijd een beetje, eh, vreemd uitzien. Met zowel een motor als een dak achterin heeft de S/C een flinke achterzijde, zijn achterste is zo volgepakt als een middenmotorige auto niet zou zijn. Zelfs met het dak dicht ontbreekt de samenhang van een coupé. Een voor de hand liggend punt misschien, maar wanneer een GT3 zo’n perfecte straatracer is, valt alles op wat de styling compromitteert.
Hetzelfde geldt voor het interieur: er is veel ruimte voor slechts twee zitplaatsen, wat een vreemde holte erachter laat die zelfs alle contrasterende stiksels niet helemaal goedmaken. Het is een tweezitter op vierzitterformaat, maar zonder de bruikbaarheid. Natuurlijk is er een opbergoplossing beschikbaar, al geeft het wederom de indruk van een auto waarop de GT3-stempel is gedrukt, in plaats van organisch is toegekend. Waar een coupé er tot in de puntjes uitziet als een raceauto zonder bestickering, is de cabriolet nooit zo homogeen. De vormgevingszuiverheid van bijvoorbeeld een 718 Spyder ontbreekt hier.
De rijervaring: puur en meeslepend
Maar Porsche heeft nooit een Boxster aangeboden die een handgeschakelde versnellingsbak combineert met deze motor, die door die iets kortere overbrengingsverhoudingen naar de negen duizend toeren jaagt. En zodra de achterkant en de achterflanken (letterlijk) achter je liggen, voelt er veel meer heel goed aan een GT3 roadster. De retro wijzerplaten zien er fantastisch uit, de relatie tussen pedalen, stuur en stoel is bijna perfect, en de van de S/T geleende korte keuzehendel is precies goed. De onderdelen die je echt wilt voelen als een GT3 in de S/C, doen dat absoluut.
Het toeval wilde dat de eerste kennismaking met de 911 plaatsvond op de B4560, een even mooie als klassiek veeleisende B-weg. Precies zo’n plek waar je naartoe zou rijden nadat je circa 220.500 CHF voor een dergelijke auto hebt neergeteld. Het slechte nieuws? Het is geen onfeilbare cabriolet. De trillingen die voelbaar zijn over uitdagend asfalt zijn zeer gering, maar niettemin merkbaar. Je ziet af en toe een lichte deining in de spiegel en voelt een bijna onmerkbare vaagheid over ruw wegdek, zelfs nog ver onder de limiet. Het is meer coherent dan een reguliere 992 cabriolet, die op zich al een behoorlijk stabiele softtop is, maar we moeten deze beoordelen naar GT3-normen. Het ondoordringbare gevoel van een cabriolet met carbon kuip ontbreekt. Getest kostte de auto circa 243.300 CHF.
Toch is dit de crux: het maakt de S/C niet minder plezierig. Elk idee dat dit slechts een andere 911 cabriolet is met wat leuke extra’s, wordt ruimschoots overtroffen door de zeer tastbare GT3-elementen. Zelfs zonder de competentie van een coupé, blijft het een van de fijnste auto’s om te sturen, te remmen en te schakelen, nu met het extra voordeel van een omhullend zescilinder boxermotorgeluid. De 4,0-liter huilt absoluut nog zoals gehoopt, wint altijd de strijd met de wind en bezorgt je kippenvel. De laatste paar honderd toeren blijven waanzinnig spannend, het schakelen is onberispelijk, de sportuitlaat opent de volumeknop naar stand 11. De directe aantrekkingskracht is overweldigend.
Alles wat we zijn gaan associëren met moderne GT3’s – dat wil zeggen, de grotere, iets minder delicate modellen – heeft de overgang overleefd. De auto is zo precies en zo bevredigend, zo afgestemd op je input, dat het moeilijk wordt om niet meer te vragen. De handgeschakelde transmissie zorgt voor een interactie die zo node ontbreekt bij vergelijkbare auto’s, de besturing bewijst de absurditeit van rijmodi, de demping – hoewel niet langer samenwerkend met het perfecte platform – is uitmuntend. Net als bij de coupé dekt ‘Normaal’ bijna alles wat nodig is, ‘Sport’ is dan verfijnd genoeg om enige spanning te introduceren zonder het comfort aan te tasten. Het gevoel is, ondanks de eerste indrukken, zeer zeker dat van een GT3 die is aangepast voor een nieuwe uitdaging, in plaats van slechts een opgewaardeerde 911 Cabriolet. Een subtiel verschil, maar een belangrijk verschil.
En dit alles gebeurt zonder dak, wat zijn gebruikelijke stempel drukt op het geheel: neem een reeds indrukwekkend levendige rijervaring en maak deze nog meeslepender. Er is werkelijk weinig dat tipt aan het genot van een atmosferische motor met individuele gasklephuizen in een cabriolet, vooral een van deze sprankelende kwaliteit. Rauwheid en verfijning zijn perfect afgestemd voor een open GT3. Het wordt een beetje winderig bij hogere snelheden, dus het beste compromis is meestal het dak omlaag maar het windscherm omhoog; het doet niets voor het uiterlijk, maar er zijn tenminste geen achterpassagiers om je zorgen over te maken. Eerlijk gezegd zul je zo in de ban zijn van de bliss dat je je geen zorgen maakt over zoiets trivialigs.
Conclusie: een verrassend complete GT3
Mogelijk is dat de onderliggende unieke verkooppropositie van de S/C, een die ontbreekt bij de coupé: het is zo’n onvervalst genot om in te rijden. Natuurlijk is een GT3 enorm leuk, maar bevrijd van zorgen over ultieme rondetijden, remafstanden of laterale G-krachten – en met het dak opgeborgen – zou deze misschien nog wel uitbundiger zijn. Er is zeker geen verlangen achter het stuur van deze versie om over te stappen naar een andere cabriolet, een andere 911 of een andere GT3, zo hoog is de kwaliteit die erdoorheen stroomt. De terugreis over de M4 heeft nog nooit zo intens gevoeld.
Wanneer die intensiteit een dagje vrij heeft, geeft de S/C een meer dan acceptabele indruk van een ‘normale’ 911 met het stoffen dak omhoog. Dat is veel eenvoudiger, moet gezegd, dan bij eerdere Porsche Speedsters met inbreng van de GT-afdeling – en de aantrekkingskracht van een elektrisch dak kan nauwelijks worden overschat in de wintermaanden. Het verschil tussen door een servicegebied rijden om het dak omhoog te doen en daadwerkelijk moeten stoppen om iets handmatig weer in elkaar te zetten, is dag en nacht. Of het heeft in ieder geval een soort van het hele jaar door bruikbaarheid gegarandeerd.
Ongetwijfeld is dit soort gemak wat Porsche heeft nagestreefd, en het werpt vruchten af. Als de S/C tekortschiet aan perfectie, komt dat omdat het concept intrinsiek gebrekkig is (voor zover dit duidelijk niet de GT3 is die je op een circuit zou kiezen), maar de combinatie van een rigoureuzere dynamiek met de interactieve kwaliteiten van een cabriolet is net zo indrukwekkend als gehoopt. Er zijn krachtigere, exotischere roadsters verkrijgbaar, maar slechts weinigen zullen in de praktijk zo gemakkelijk te waarderen zijn. Dat betekent niet dat de auto gegarandeerd de mening van een purist zal veranderen die er al resoluut tegen is, maar iedereen die nog twijfelt – bijvoorbeeld verscheurd tussen deze en een echte, V8-aangedreven open supercar – zou wel eens heel gemakkelijk overtuigd kunnen raken. Wij waren dat. Misschien is dit niet de GT3 zoals we die kennen – maar het is meer dan bedwelmend genoeg om als een lid van de familie te voelen.
Specificaties | Porsche 911 GT3 S/C (992.2)
Motor: 3.996 cc, zescilinder boxermotor
Transmissie: Handgeschakelde zesversnellingsbak, achterwielaandrijving
Motorvermogen: 510 pk bij 8.500 t.p.m.
Koppel: 450 Nm bij 6.250 t.p.m.
0-100 km/u: 3,9 seconden
Topsnelheid: 312 km/u
Leeggewicht: 1.497 kg (DIN)
Brandstofverbruik: 11,4 l/100 km
CO2-uitstoot: 310 g/km (WLTP)
Prijs: circa 220.500 CHF (standaardprijs); prijs zoals getest circa 243.300 CHF, inclusief Lugano Blue voor 1.874 CHF, interieur met uitgebreide lederen elementen Zwart met contrasterende kleur GT Zilver voor geen meerprijs, adaptieve sportstoelen plus (18-voudig, elektrisch) voor 2.327 CHF, ISOFIX-bevestigingssysteem voor 169 CHF, Exclusive Design tankdop voor 169 CHF, beschermfolie voor de voorkant voor 2.260 CHF, modelaanduiding op de deuren in Zilverkleur voor 250 CHF, getinte HD-Matrix LED-koplampen voor 2.828 CHF, dashboardafwerking leder voor 1.005 CHF, liftsysteem vooras voor 2.971 CHF, Chrono Pakket met Porsche Design GT Klok voor 1.613 CHF, sportuitlaten titanium voor 1.005 CHF, eerste registratiekosten en VED 6.319 CHF.
