Shell Triple 10 EV Concept met hypersnel laden en innovatief koelsysteem
Shell (Shell) heeft een compact elektrisch studiemodel, de Triple 10 EV Concept, ontwikkeld dat niet bedoeld is om Shell tot autofabrikant te maken. De kern van dit model is de directe koeling van de batterij met een diëlektrisch koelmiddel dat Shell aan de auto-industrie wil verkopen. Hoewel Shell geen kleine elektrische stadsauto op de markt brengt, demonstreert de Triple 10 EV Challenge Concept overtuigend zijn potentie met snelle laadtijden, een uitstekend rendement en een belofte om de CO2-voetafdruk te halveren ten opzichte van huidige Europese elektrische voertuigen. De essentie van deze innovatie ligt in de speciale vloeistof die dit alles mogelijk maakt.
De grote vernieuwing van dit unieke studiemodel zit in de manier waarop de batterij wordt gekoeld. Dit wijkt aanzienlijk af van de gangbare methoden. Het koelsysteem maakt gebruik van een speciaal koelmiddel dat, in tegenstelling tot in de meeste andere elektrische auto’s waar de batterijcellen indirect worden gekoeld, veilig in contact kan komen met hoogspanningscomponenten.
De innovatieve koeltechnologie
De batterijcellen worden hierdoor direct in de vloeistof ondergedompeld, wat een snellere en efficiëntere warmteafvoer mogelijk maakt. Een verbeterde warmteafvoer biedt diverse voordelen, waaronder een nauwkeurigere controle over de temperatuur van de cellen. Dit is met name gunstig tijdens snelladen, wanneer de cellen doorgaans sterk opwarmen en de auto de laadcapaciteit moet verminderen om het batterijpakket te beschermen.
Het betreft een vereenvoudigd koelsysteem met één circuit, dat tevens de warmteafvoer van de elektromotor en de elektronica regelt. Dit vermindert de complexiteit van het koelsysteem, wat resulteert in een lichter en goedkoper voertuig, en uiteindelijk de algehele efficiëntie ten goede komt.
Shell vermeldde dat de elektrische auto, waarvan de batterijcapaciteit en -chemie niet gespecificeerd zijn, van 10 naar 80 procent kan opladen in minder dan 10 minuten aan een 175 kW laadpunt. Het model voegt actieradius toe met een snelheid van 25 kilometer per minuut, wat volgens Shell beter is dan het gemiddelde van 13 kilometer per minuut dat andere elektrische voertuigen halen bij hetzelfde laadvermogen.
Het voertuig claimt verder een rij-efficiëntie van 10 kilometer per kilowattuur. Shell heeft echter niet gespecificeerd of deze waarde is behaald volgens een gestandaardiseerde testcyclus zoals EPA of WLTP. Het bedrijf merkt op dat dit een verbetering van ongeveer 30 procent is ten opzichte van “veel huidige generatie elektrische voertuigen”, zonder specifieke modellen te noemen.
Shell’s strategie voor de elektrische toekomst
De oliemaatschappij is niet van plan om dit model of een andere elektrische auto te produceren, maar wil wel de batterijkoeltechnologie aan autofabrikanten verkopen. Hiermee wil Shell ook de Shell Recharge thermische vloeistof afzetten die nodig is om het systeem te laten functioneren. Dit zou Shell een inkomstenstroom op basis van koolwaterstoffen opleveren in het elektrische tijdperk. Volgens een eerder persbericht maakt de vloeistof gebruik van een “kristalheldere, 99,5 procent pure basisolie, gewonnen uit aardgas met sterkere moleculaire bindingen, om de koeling van batterijen in elektrische voertuigen te verbeteren”.
In de meest recente publicatie over zijn nieuwe compacte elektrische auto, noemt Shell het simpelweg een “diëlektrische vloeistof”. Dit betekent dat de vloeistof geen elektriciteit geleidt, waardoor hoogspanningscomponenten er veilig in kunnen worden ondergedompeld. Dit is onmogelijk met de gangbare water-glycol koelmiddelen die doorgaans in elektrische voertuigen worden gebruikt, aangezien contact met deze onderdelen de batterij zou vernietigen en waarschijnlijk brand zou veroorzaken.
Hoewel er waterloze koelmiddelen bestaan, meestal op basis van glycolen in plaats van water, zijn deze voornamelijk een nicheproduct voor klassieke auto’s en autosporttoepassingen. Hun voordeel in voertuigen met verbrandingsmotoren is dat ze minder snel koken, weinig druk opbouwen, corrosie verminderen en lokale oververhitting kunnen voorkomen. Ze zijn echter duur en minder efficiënt in warmteoverdracht dan koelmiddelen op waterbasis.
