Polestar 3: ontbrekende functionaliteit bederft de rijervaring

Toen de Polestar (Polestar) 3 voor het eerst werd gereden tijdens de introductie in Jackson Hole, Wyoming, was dat in september 2024. De Amerikaanse president was Biden, Francis was de paus, en kernfunctionaliteiten van de SUV stonden nog te boek als “binnenkort beschikbaar” via een over-the-air update. Achttien maanden later is slechts één van die uitspraken nog waar. En dat is een vernietigend oordeel over de Polestar, een SUV die uitstekend rijdt, maar in het dagelijks gebruik tegenvalt.

Eenvoudige functies, zoals het regelen van het muziekvolume of het overslaan van een nummer via het stuur, ontbreken nog steeds. De gebruikerservaring blijft knullig en vereist te veel stappen voor te veel functies. Acht van de twaalf knoppen op het stuur zijn 99 procent van de tijd volkomen nutteloos. En vrijwel alle andere knoppen zijn weggelaten, zelfs die voor de achterruiten aan de bestuurderszijde. In plaats daarvan is er een irritante tuimelschakelaar, een kille manier om een paar centen te besparen op een testauto die meer dan 84.000 CHF kostte.

Het is niet alleen dat deze keuzes op zichzelf frustrerend zijn. Het is dat ze fundamenteel tekortschieten in het waarmaken van wat het belangrijkste verkoopargument van deze auto zou moeten zijn.

Laat het ons uitleggen.

Een woord van de redactie: Polestar leende een 2025 Polestar 3 Dual Motor met het Performance Pack voor deze rijtest. De auto werd met een volle accu geleverd en met een minder volle accu teruggebracht.

Een echt softwaregedefinieerd elektrisch voertuig

Toen de Polestar 3 en zijn mechanische tweeling, de Volvo (Volvo) EX90, in 2024 op de markt kwamen, werden ze aangekondigd als de eerste echte in Europa ontwikkelde softwaregedefinieerde voertuigen (SDV’s) die in de VS te koop waren.

Dat is geen kleine prestatie. De SDV-revolutie is enorm en wordt enorm onderschat. De CEO van Ford (Ford) liet onlangs weten dat het een grotere overgang is voor de auto-industrie dan de overgang naar elektrische voertuigen, en dit lijkt volledig terecht. Want je moet weten hoe je geweldige SDV’s maakt om geweldige elektrische voertuigen te kunnen produceren. Een SDV heeft een softwarestack die eigendom is van en rechtstreeks wordt bijgewerkt door de fabrikant, niet door verschillende externe leveranciers.

Het klinkt eenvoudig, maar het is een enorme waardevermeerdering. Het betekent dat de hoeveelheid bedrading in de auto drastisch kan worden verminderd, systemen die voorheen geïsoleerd waren met elkaar kunnen communiceren, en alles, van de aandrijfeenheden tot de deursloten, via over-the-air updates kan worden bijgewerkt. De voordelen van een echte SDV zijn de reden waarom Tesla’s (Tesla) slimmere software, frequentere updates, lagere kosten en gepolijstere gebruikersinterfaces hebben dan traditionele elektrische voertuigen. En Volvo en Polestar waren er vroeg bij; Mercedes (Mercedes) en BMW (BMW) introduceren nu pas hun eerste SDV’s op deze markt.

Traditionele auto’s gebruiken tientallen elektronische regeleenheden (ECU’s) verspreid over de auto, waarvan de meeste eigen software van leveranciers gebruiken. SDV’s, zoals de hier afgebeelde Rivian (Rivian), gebruiken veel minder bedrading en een handvol krachtige, gecentraliseerde computers om de software-ervaring te verbeteren en kosten te besparen.

Maar consumenten zullen geen SDV kopen puur omdat het softwaregedefinieerd is. De meeste mensen hebben geen idee wat dat zelfs betekent. De waarde ligt in het creëren van een goedkopere auto, met een betere software-ervaring en een hogere updatesnelheid.

En hierin hebben Polestar en Volvo tot nu toe de belofte niet waargemaakt.

Hoe kan dit zo lang duren?

Een belangrijk principe van de verkooppraatjes voor SDV’s is snelle upgrades. Dus toen Polestar-vertegenwoordigers in september 2024 lieten weten dat stuurwielbediening voor muziek snel zou komen via een over-the-air update, werd dat geloofd. Immers, de fysieke knoppen klikten onder de vingers. Ze werkten voor het verstellen van de spiegels, de paar keer dat dat nodig is. Alles is met elkaar verbonden.

Zonder programmeur te zijn, lijkt de oplossing voor dit probleem vrij eenvoudig. Een variatie op: als VolumeUpButton == ingedrukt {Volume+1}. Het is onbegrijpelijk hoe dit 18 maanden zou duren. Een woordvoerder van Polestar liet weten dat de functie nu zal worden toegevoegd via een over-the-air update nadat de vernieuwde 2027 Polestar 3 is gelanceerd. Waarop kan worden gezegd: Als er moet worden gewacht op een modelupdate om een kernfunctionaliteit te krijgen die bij de introductie al beschikbaar had moeten zijn, hoe is dit dan precies een betere ervaring?

Het interieur ziet er prachtig uit, maar is lastig te bedienen.

Eerlijk is eerlijk, het softwareteam van Polestar is druk bezig geweest met… andere zaken. Maar de Polestar 3 en EX90 werden gelanceerd met veel softwarefouten, die allemaal het afgelopen jaar nauwgezet moesten worden verholpen. Dat harde werk werpt zeker zijn vruchten af. Het 2025-model dat werd gereden, had geen grote softwareproblemen. Maar het idee dat het bedrijf een product lanceerde dat zo onvolledig was dat het een jaar moest besteden aan het bereiken van een basisbetrouwbaarheid, terwijl de kernfunctionaliteit offline bleef, voelt precies als het soort zet dat veel consumenten heeft afgeschrikt van tech-gerichte voertuigen.

Frustrerende bediening

Zelfs buiten de ontbrekende functionaliteit zijn er andere keuzes die onbegrijpelijk zijn. Allereerst de raambediening, waarover eerder al is geklaagd. In plaats van een aparte knop voor alle vier de ramen die door de bestuurder kunnen worden bediend, heeft de Polestar twee raamschakelaars bij de bestuurder, met een tuimelknop die schakelt tussen de bediening van de voorste en achterste ramen. Dus als alle vier de ramen omlaag moeten, worden beide schakelaars ingedrukt, de tuimelknop, en dan weer beide schakelaars.

Dit zijn de schakelaars van een EX90, omdat er geen foto was in de Polestar 3. Maar het is dezelfde opzet, met kleine, nauwelijks zichtbare verlichte strips om aan te geven welke ramen worden bediend.

Het is moeilijk voor te stellen dat het verwijderen van twee schakelaars en het toevoegen van een knop meer dan een paar frank heeft bespaard. En het is een irritante afweging als men graag met de ramen open rijdt en een hekel heeft aan windgeruis. Bij de meeste ritten worden alle vier de ramen minstens één keer geopend. Dus instappen en niet weten welke ramen open zouden gaan, was een hele klus.

Dat is niet het enige proces dat in de Polestar twee stappen vereist in plaats van één. Er is geen enorme tegenzin ten aanzien van bediening via het scherm, en de temperatuurregeling in een Rivian of Tesla is goed genoeg via het scherm om knoppen zelden te missen. Maar dat komt omdat een vinger kan worden geschoven om dingen snel aan te passen. In de Polestar moet de temperatuur worden aangetikt, wat een submenu opent met de + en – knoppen op ongeveer een centimeter afstand. Dus niet één, maar twee kleine doelen moeten worden geraakt tijdens het rijden. Hetzelfde geldt voor de stoelverwarming en -koeling.

Tijdens het richten van de vinger moeten de ogen minstens een seconde van de weg af zijn, wat voldoende is om het strengste bestuurdersbewakingssysteem ter wereld te activeren. De Polestar 3 waarschuwde voortdurend wanneer simpelweg geprobeerd werd om de ingewikkelde systemen te bedienen. Hoewel het de best rijdende SUV in zijn klasse mag zijn, vereist het schakelen tussen de rijmodi het navigeren door drie afzonderlijke schermen. Zelfs het openen van de kofferbak is niet eenvoudig, zonder fysieke knop en met een menu om te navigeren.

Dit alles zou acceptabel zijn als het resultaat een onverslaanbare prijs was. Maar de Polestar begint bij circa 62.000 CHF en loopt op tot meer dan 84.000 CHF. Voor die prijs zouden er niet zoveel compromissen hoeven te worden gesloten.

Er is nog hoop

Het beste deel van SDV’s is dat ze autofabrikanten in staat stellen de auto te verbeteren nadat deze is gekocht. Maar het ergste deel is de keerzijde van dezelfde medaille. Autofabrikanten weten nu dat ze iets halfbakken kunnen lanceren en later kunnen afmaken, wat gevaarlijk is in een tijdperk waarin de marges klein zijn en bedrijven druk voelen om snel te handelen.

Maar een ouderwetse automobielbeweging kan dit oplossen: de modelupdate. Alle Polestar 3’s komen al in aanmerking voor een gratis upgrade naar een Nvidia (Nvidia) Drive AGX Orin centrale computer, die veel krachtiger is en een soepelere software-ervaring mogelijk zou moeten maken.

Belangrijker nog, de hele auto krijgt een modelupdate voor 2027, met een nieuwe 800-volt architectuur die de laadtijden drastisch zou moeten verbeteren. En ja, Polestar liet weten dat deze af fabriek zal worden geleverd met functionele stuurwielknoppen. Dat maakt deel uit van een bredere inspanning van het bedrijf om in toekomstige ontwerpen veel meer fysieke bedieningselementen op te nemen.

Dus alle hoop is nog niet verloren. Toch is deze hele ervaring een verder bewijs dat men nooit een auto moet kopen op basis van een belofte van hoe deze morgen zal zijn. Er moet worden gewacht tot deze vandaag goed genoeg is, en updates moeten worden behandeld als een mooie bonus. Want zodra een bedrijf het geld heeft ontvangen, is de onderhandelingspositie verloren. Dan is het meegaan met de rit. Dus houd stand en wacht op een product dat compleet aanvoelt.