Bugatti W16: einde van een hypercar-legende
Sommige auto’s worden legendes. Dat geldt ook voor bepaalde motoren, en de W16 van Bugatti is daar één van.
De 8,0-liter quad-turbo W16 van het merk staat al meer dan twintig jaar bekend als een van de grootste technische hoogstandjes in de geschiedenis van de automobiel.
De motor dreef de Veyron aan, die het hypercar-handboek herschreef, de Chiron, die de rijprestaties naar een nog hoger niveau tilde, en elke belangrijke Bugatti die daarna volgde.
Nu is de productie officieel beëindigd. Bugatti (Bugatti) heeft de 99e en laatste Mistral onthuld, de laatste productiewagen die ooit het historische Molsheim-atelier van het bedrijf zal verlaten met een W16 achter de stoelen.
De motor die alles veranderde
Toen Volkswagen (Volkswagen) het Franse merk eind jaren negentig nieuw leven inblies, wilde het een auto bouwen die niemand voor mogelijk hield. Het resultaat was de Veyron.
De Veyron, gelanceerd met 1.001 pk, werd de snelste productiewagen ter wereld en herdefinieerde de verwachtingen van een straatlegale machine.
Elke Bugatti die sindsdien verscheen – de Chiron, Divo, Centodieci, Bolide en ten slotte de Mistral – voerde die motor verder.
De W16 zelf was uniek op de weg. Zijn ongebruikelijke W-vormige architectuur perste 16 cilinders in een verrassend compact pakket, en vier turbo’s leverden indrukwekkend vermogen zonder veel drama. Het werd een even herkenbaar Bugatti-handelsmerk als de hoefijzervormige grille of het blauwe lakwerk.
Een passend afscheid
De laatste Mistral draagt terecht de naam ‘The Last Of Its Kind’. Afgewerkt met een tweekleurige Pearl en Sparkle-laklaag, krijgt de roadster een Magnolia en Grey Carbon Matt lederen interieur, met de handtekening van Bugatti-oprichter Ettore Bugatti in elke hoofdsteun gestikt. Het is evenzeer een verzamelobject als een hypercar.
Eronder schuilt echter de ware ster. De W16 levert nu 1.578 pk en 1.600 Nm koppel, voldoende om de open Mistral in 2,4 seconden van 0 naar 100 km/u te lanceren en een topsnelheid van 454 km/u te bereiken.
Dat cijfer is niet theoretisch. In 2024 vestigde een speciaal geprepareerde Mistral het wereldrecord voor de snelste open productiewagen ooit gebouwd. De W16 had nog één laatste mijlpaal te behalen, en ook die werd bereikt.
Eén tijdperk eindigt, een nieuw begint
Bugatti laat grote motoren echter niet volledig links liggen. Zijn volgende auto, de Tourbillon, ruilt turbo’s in voor een atmosferische V16, gekoppeld aan drie elektromotoren.
Dit is de grootste technische omslag die het bedrijf tot nu toe heeft gemaakt, waarbij geforceerde inductie wordt ingeruild voor elektromotoren die aan een grotere motor zijn gekoppeld.
Toch zal de W16 ongeëvenaard blijven. Weinig motoren staan twee decennia lang aan de top van de prestatiewereld, en nog minder worden culturele iconen.
Technisch gezien is er één kleine maas in de wet. Bugatti meldt dat ultrarijke verzamelaars nog steeds unieke creaties met W16-aandrijving kunnen bestellen via zijn Programme Solitaire-afdeling, waarvan de eerste op maat gemaakte projecten al over dezelfde motor beschikken.
Voor alle anderen is het echter voorbij. Het verhaal eindigt hier. De laatste Mistral sluit de rij van een van de meest opmerkelijke productiemotoren die de auto-industrie ooit heeft gebouwd.
Hypercar-fabrikanten zullen grotere cijfers blijven najagen. Maar wellicht bouwen ze nooit meer een motor zoals deze.
