Dacia Duster Hybrid 140: de automaat voor elk gezin
De Dacia (Dacia) Duster is een begrip onder veel automobilisten. Het model positioneert zich tussen de gangbare SUV’s en volwaardige terreinwagens. Hij is niet laag genoeg om als verhoogde SUV door te gaan, noch robuust genoeg om een pure terreinwagen te zijn. De scherpe prijs maakt hem echter tot een werkpaard voor iedereen die wel eens in de modder staat, of zou kunnen staan. Ik herinner me de rijtest met de vorige generatie in 2021. Destijds was de auto voorzien van een dieselmotor en vierwielaandrijving. De motoren en technologie voldeden, het rijcomfort was goed, en ook toen al bood de Duster een uitstekende prijs. De conclusie van die testperiode was destijds dat een volledig uitgeruste diesel met vierwielaandrijving, automatische airconditioning, navigatie, elektrische ramen en hill descent control, voor omgerekend circa 19.300 CHF, een buitengewoon goede prijs-kwaliteitverhouding bood, mits men er het terrein niet mee inging.
Vandaag nemen we de draad weer op met de nieuwe generatie van deze bestseller. De dieselmotor is verdwenen, maar er is een krachtige hybride aandrijflijn met automatische versnellingsbak voor in de plaats gekomen. Helaas is deze aandrijflijn niet te combineren met vierwielaandrijving. Die laatste is alleen verkrijgbaar met een handgeschakelde versnellingsbak en een 1.2 TCe benzinemotor die 130 pk levert. De door ons geteste hybride blijft zodoende de krachtigste motorvariant voor dit model. Opmerkelijk is dat deze evenveel kost als de vierwielaangedreven uitvoering. De hybride motor is bekend uit diverse andere modellen van Renault (Renault) en Dacia, waaronder de Renault Clio en Renault Arkana. De Hybrid 140 maakt gebruik van een atmosferische viercilindermotor met een inhoud van 1,6 liter en een vermogen van 67 kW (94 pk), ondersteund door twee elektromotoren. De hoofd-elektromotor levert 36 kW (49 pk), terwijl de hoogspanningsstartgenerator 15 kW (20 pk) produceert. De energie wordt opgeslagen in een batterij van 1,2 kWh. Het systeemvermogen komt uit op 140 pk (102 kW).
De Duster oogt aanzienlijk forser, maar de afmetingen zijn vrijwel gelijk gebleven. Dit is geen modelupdate, maar een volledig nieuwe auto, gebaseerd op het CMF-B platform. Op sommige punten doet de vormgeving denken aan een Hummer; zelfs een Škoda Kodiaq lijkt er bescheiden naast. Dit komt voornamelijk door de motorkap, waarvan de rand zowel van buiten als van achter het stuur onmiskenbaar aanwezig is. Met zijn moderne platform en nieuwe lichttechnologie maakt de auto een gedegen indruk. De bodemvrijheid blijft met 209 mm relatief hoog. Wie enkel een verhoogde, gemakkelijk toegankelijke hatchback zoekt, vindt de Duster wellicht te hoog. Ook het interieur is volledig vernieuwd. De ongebruikelijke vormgeving, met zijn eenvoudige lijnen en grote oppervlakken, voelt fris en enigszins robuust aan. Overal zijn krachtige lijnen en hoekige vormen te vinden, wat tegelijkertijd een rauwe sfeer creëert. Neem bijvoorbeeld de ruimte rond de keuzehendel. De materialen lijken bewust grof gekozen. Zachte kunststoffen zijn hier niet te vinden, en helaas ook niet op de armsteun in de deur. Een beetje vulling zou daar welkom zijn geweest, want de armsteun drukt ongemakkelijk tegen de elleboog.
Verder ontbreekt het in het interieur aan weinig: de zitpositie is comfortabel, alles is binnen handbereik en de bediening van zowel de klimaatregeling als de uitschakeling van de rijhulpsystemen is doordacht. De middenconsole is netjes ontworpen, met meerdere opbergvakken boven elkaar geplaatst. Er is overal voldoende ruimte, met 430 liter bagageruimte in de kofferbak. Ook op de achterbank zal men niet klagen over ruimtegebrek. Het uitzicht naar buiten is minder goed. De imposante motorkap die van buitenaf wordt bewonderd, eist hier zijn tol, evenals de forse achterzijde met zijn kleine ramen, wat resulteert in aanzienlijke dode hoeken. De rijhulpsystemen bieden hierbij echter ondersteuning, en men kan eraan wennen. We leven in een tijdperk van hoge auto’s, en hoge auto’s vereisen grote wielen voor de juiste uitstraling. Onze Duster was uitgerust met winterbanden op 457 mm (18-inch) wielen, en dat was het eerste wat mij opviel als het grootste verschil met de vorige generatie. Die was zeer comfortabel, traditioneel ten koste van de carrosseriebewegingen in bochten. De nieuwe Duster heeft de carrosseriebewegingen weten te verminderen, ten koste van een steviger onderstel, wellicht onnodig stevig voor mijn smaak en de doelgroep.
Prestaties en Verbruik
Wat valt er verder nog te melden? Deze hybride aandrijflijn kennen we al van andere modellen; Dacia heeft er een fijne afstemming aan gegeven, en hij functioneert prettig. De directe trekkracht, altijd elektrisch bij het wegrijden, verrast en bevalt zeker. De fabrikant stelt dat men in de stad het grootste deel van de tijd elektrisch rijdt. Een traditioneel zwakker punt manifesteert zich wanneer de bestuurder meer vermogen vraagt en het geluid van een enigszins geplaagde motor plotseling in het interieur doordringt. Dit doet zich voornamelijk voor bij het invoegen op de snelweg of bij inhaalmanoeuvres, en is kenmerkend voor alle hybrides met atmosferische motoren. De fabrikant belooft een acceleratie van 0 naar 100 km/u in 10,1 seconden en een gecombineerd brandstofverbruik van circa 5 liter per 100 kilometer. Dit verbruik wisten wij te realiseren bij zeer rustig rijden of in stadsverkeer. Op de snelweg moet men rekenen op 7,5 liter per 100 kilometer.
Op de snelweg moet men rekening houden met meer rijgeluid in het interieur; hier begint de prijs zich immers te manifesteren. Het niet bijzonder hoogwaardige audiosysteem doet weinig om het snelweglawaai te overstemmen. Mijn gebruikelijke advies is echter om het gaspedaal iets minder diep in te drukken: men bereikt de bestemming dan met enkele liters minder verbruik en enkele minuten later, maar voelt zich aanzienlijk meer uitgerust. Of verwacht simpelweg niet de grootste auto voor het minste geld.
Vierwielaandrijving en de conclusie
Vierwielaandrijving is van oudsher een belangrijk onderwerp, zeker bij de Duster. Ik ben er niet zeker van hoeveel mensen het echt nodig hebben, maar iedereen wil het. De uitzonderlijk hoge bodemvrijheid van de Duster maakt hem geschikter voor terreinrijden dan voor een stadsauto die gemakkelijk toegankelijk is en waarvan de voorbumper geen stoeprand raakt (typische verkoopargumenten voor een SUV). Hier zou vierwielaandrijving dus echt nodig kunnen zijn. Dan moet men echter wel de hybride aandrijflijn, of beter gezegd de automatische versnellingsbak, opgeven. Kiest men voor voorwielaandrijving, dan is het positief dat de elektromotor de auto zachtjes in beweging kan zetten, en de zeer effectieve tractiecontrole kan ook kleine wonderen verrichten, mits er grip is.
Ik verwacht dat we de Duster nog vaak op onze wegen zullen zien. Het model heeft veel te bieden, inclusief een LPG-aandrijflijn die begint bij een omgerekende prijs van circa 16.500 CHF. De door ons geteste hybride in de Journey-uitvoering kost omgerekend circa 23.650 CHF. Dit blijven aantrekkelijke prijzen voor zo’n grote auto, met deze uitrusting en een zuinige hybride. Als ik één advies mag geven: zorg ervoor dat u echt zo’n grote auto nodig heeft, en dat de mindere zichtbaarheid naar buiten en de grotere hoogte u niet storen. De bodemvrijheid van dit kaliber is doorgaans niet nodig op gewone toegangswegen naar vakantiehuisjes, en wellicht volstaat een kleinere Sandero Stepway voor u.
