Mazda CX-70 Signature: Rijtest
De Mazda (Mazda) CX-70 blijft indruk maken met zijn soepele aandrijflijn en luxueuze interieur, al haalt de concurrentie hem langzaam in.
Mazda’s CX-70 en CX-90 zijn sinds 2024 op de markt, dus inmiddels weten we aardig wat ze te bieden hebben. Maar nu het segment evolueert met nieuwere en modernere concurrenten, vraag ik me af of de Mazda CX-70 Signature van 2026, en in zekere mate ook de CX-90 die we recent testten, terrein verliezen.
Wat is er nieuw?
Niets. Mazda verlaagde de prijzen halverwege modeljaar 2026, maar blijkbaar alleen voor plug-in hybride modellen. De CX-70 PHEV begint nu bij 44.100 CHF — precies 3.376 CHF minder dan voorheen, en, opmerkelijk genoeg, 676 CHF minder dan de basisversie van de CX-70 met zescilinder-in-lijn.
De waarde-propositie eindigt daar. Alle andere uitvoeringen blijven qua prijs en uitrusting ongewijzigd. Ik denk dat de Mazda-logo’s op de naafdoppen nu glanzend zwart zijn in plaats van chroom.
Het exterieur: nog steeds fraai?
Bij de CX-70 en CX-90 heb ik altijd gewaardeerd hoe Mazda het platform de vormgeving laat dicteren. De meeste familie-SUV’s hebben gedrongen proporties door hun voorwielaangedreven platforms, maar Mazda’s achterwielaangedreven architectuur resulteert in een langere afstand tussen de voorwielen en de portierrand, en daardoor een langer, opvallender silhouet.
De CX-70 omarmt dit en maakt het nog aantrekkelijker met in carrosseriekleur gespoten carrosseriedelen, velgen in de stijl van BBS, en een unieke voorzijde. Mazda blijft een breed kleurenpalet aanbieden voor beide crossovers; de parelmoerwitte lak van onze testauto is wat generiek, maar het interieur in ‘pindakaas’-kleur – Mazda noemt het Windsor Tan – is een lust voor het oog.
En het interieur van de CX-70?
Jarenlang heeft Mazda zijn ambities in het hogere segment duidelijk gemaakt. Hoewel de vernieuwde CX-5 van 2026 daar twijfel over zaait, herinnert de CX-70 ons eraan dat Mazda zijn missie niet volledig is vergeten. Materiaalgebruik en afwerking voelen overal uitstekend aan waar het telt, de stoelen zijn soepel en zacht, en de CX-70 behoudt gelukkig zijn fysieke bedieningselementen met prettige feedback.
De rest van het interieur is grotendeels goed uitgevoerd. Het zicht rondom is goed, een comfortabele zitpositie vinden is gemakkelijk, en het infotainmentsysteem werkt via een 31,2 cm groot display boven op het dashboard.
Je bent fan van de draaiknop, of niet; hij is intuïtief genoeg zodra je je voorkeuren hebt ingesteld, maar Apple CarPlay of Android Auto – beide draadloos en standaard – bedienen met de knop is onhandig. Toch is het te verkiezen boven een volledig touch-bediening.
Omdat de CX-70 vrijwel identiek is aan de CX-90, is de passagiers- en bagageruimte, nou ja, vrijwel identiek. Er is ruime hoofd- en beenruimte op alle zitplaatsen. De bagageruimte bedraagt 1.122 liter achter de tweede zitrij, en 2.132 liter met deze neergeklapt – vrijwel even ruim als een CX-90 met neergeklapte derde zitrij, maar zonder de flexibiliteit daarvan.
En de rijervaring?
Mazda biedt twee aandrijflijnen aan voor de CX-70 en CX-90. Er is een plug-in hybride, een versie met ‘standaardvermogen’ van de 3,3-liter zescilinder-in-lijn met turbo, en een versie met ‘hoog vermogen’. Alle Signature-uitvoeringen – inclusief deze testauto, ongeacht of er een -70 of -90 achterop staat – maken gebruik van de laatste. Het is een juweeltje, met 340 pk motorvermogen en 500 Nm koppel, dat krachtig en soepel door het hele toerenbereik trekt, en de oren zelfs trakteert op een BMW-achtig geluid.
De zescilinder werkt nog steeds samen met een achttraps automaat die door Mazda zelf is ontwikkeld. Het terugschakelen bij uitrollen tot stilstand is verbeterd, maar het automatische start-stopsysteem, aangevuld met een 48-volt mild hybride ondersteuning, is soms nog merkbaar. En zoals bij veel Mazda’s, rijdt de CX-70 uitstekend – deze auto stuurt echt beter dan welke andere dan ook in dit segment – maar dat gaat ten koste van het rijcomfort. Het veergedrag van de CX-70 is stevig, en harde oneffenheden veroorzaken meer zijwaartse bewegingen dan bij andere concurrenten.
Is de CX-70 nog steeds een goede keuze?
Hoewel de plug-in hybride instapmodellen dit jaar profiteren van een prijsverlaging, betaal je voor onze geteste topuitvoering CX-70 Signature 58.000 CHF. Eerlijk gezegd is het het eigenlijk wel waard – de engineering, het vakmanschap en de aandacht voor vormgeving die de CX-70 kenmerken, vind je normaal gesproken alleen in duurdere SUV’s – misschien niet van hetzelfde niveau als een X5, maar ik durf te stellen dat de CX-70 Signature zich kan meten met een Lincoln Nautilus of een Infiniti QX65.
Het punt is dat de nieuwe Hyundai Palisade ons op dezelfde manier heeft beïnvloed. Ook die presteert ver boven zijn gewichtsklasse met een eigen, eersteklas interieur, krachtige én efficiënte hybride aandrijflijnen, opvallende vormgeving, en natuurlijk de derde zitrij, al is dat meer een CX-90 kwestie. Hoe prettig het ook was om weer kennis te maken met de Mazda CX-70 Signature van 2026, de concurrentie haalt in. Er is nog veel te waarderen aan Mazda’s twee- en driezits familie-SUV’s, maar er is snel een update nodig, anders verliest Mazda terrein.
