Polestar 3: Een familie
De Polestar 3 (Polestar) is het topmodel van het merk en belichaamt zowel de fundamenten als de essentie van Polestar. Het is een SUV die volgens de eerste indruk van de journalist zowel uitblinkt in prestaties als in vormgeving, zonder compromissen op het gebied van materialen, uitrusting, vermogen of efficiëntie — alles is van eersteklas niveau. Hoewel het een vlaggenschip is, ontbreekt het model volgens de journalist aan de ‘aura’ die bij een topmodel hoort, en wordt het zelfs als het ‘minst aantrekkelijke’ in het Polestar-gamma beschouwd. De voornaamste concurrenten van de Polestar 3 zijn de elektrische Porsche Cayenne EV – een SUV van een traditioneel sportwagenmerk – en de Volvo EX90, die weliswaar minder vermogen levert, maar groter en luxueuzer is.
Thomas Ingenlath, de voormalige topman van Polestar, ontmoette de journalist persoonlijk in 2024 in Shanghai, China. Ingenlath stond bekend als een ‘veeleisende baas’ die uiterst gevoelige beslissingen nam over alles, van zijn kleding en het water dat hij dronk tot het interieurkleurenschema. Hij benadrukte Polestar als “een Europees elektrisch high-performance automerk” en verklaarde ambitieus: “Er zullen geen compromissen zijn; we zullen uitsluitend concurreren in de premium elektrische voertuigmarkt op basis van vormgeving en prestaties.”
De Polestar 3 is het vlaggenschip SUV van Polestar, gebouwd op deze visie. Hoewel de lancering vorig jaar al had kunnen plaatsvinden, besloot Polestar Korea de introductie uit te stellen. De reden hiervoor was dat het 400V-systeem binnen minder dan een jaar een upgrade naar 800V zou vereisen. Als gevolg hiervan heeft dit model in Zuid-Korea geen voorganger of verouderde versie.
Het testevenement voor de Polestar 3 vond plaats op de Yongin Everland Speedway, een racecircuit met een totale lengte van 2.125 meter en een langste rechte stuk van 450 meter. De keuze voor een circuit als testlocatie voor een elektrische SUV van 4.900 mm lengte is te danken aan zijn indrukwekkende vermogen van wel 680 pk. Om 680 pk te bereiken met verbrandingsmotoren, zou men een 4,0-liter V8-motor met twee turbochargers nodig hebben. Voertuigen met dergelijke vermogens zijn onder meer de Aston Martin Vantage S of de Bentley Continental GTS. Ter referentie: zelfs zonder de Performance-variant levert de Polestar 3 Dual Motor 544 pk, en de Polestar 3 Rear Motor produceert 333 pk, wat de uitzonderlijke vermogenscapaciteiten aantoont.
Hoewel het model als een elektrische SUV wordt gepositioneerd (gebaseerd op het Performance-uitrustingsniveau), is de uitrusting werkelijk luxueus en volledig voorbereid op serieus rijden. De SUV is voorzien van een tweekamer-luchtvering en Brembo-remmen met vier zuigers, waarbij de remklauwen zelfs uit aluminium zijn gefreesd. Op dit niveau kun je zeggen: “Wauw, hier is veel over nagedacht voor een elektrische SUV.” De Polestar 3 ging nog een stap verder door een gewichtsverdeling van 49:51 tussen voor- en achteras te realiseren. Ook de bandenmaten verschillen, met 265 mm breedte voor en 295 mm achter. Bovendien beschikt de wagen over spoilers aan zowel de voor- als achterzijde, wat doorgaans alleen bij hoogwaardige sportwagens wordt gezien. Niets is over het hoofd gezien, en er zijn tevens inspanningen geleverd om de carrosserie te stroomlijnen voor een efficiënte luchtweerstand.
Interieur en geluidservaring
Het hoogtepunt van de Polestar 3 is het interieur. De gebruikte materialen zijn zowel luxueus als praktisch, en de toepassingen die via het 14,5-inch centrale display worden ervaren, zorgen voor een boeiende beleving. Het ware meesterwerk is echter het Bowers & Wilkins-geluidssysteem. Zonder overdrijving levert dit systeem een verfijndere geluidsweergave dan audiosystemen van gerenommeerde merken zoals KEF, Burmester, McIntosh of Sonus faber. Met name de informatiedichtheid en helderheid in het middenbereik zijn uitzonderlijk. De geluidsweergave zelf is ook indrukwekkend; vergeleken met een willekeurig samengesteld middenklasse systeem is vervorming significant verminderd, wat zorgt voor een veel schoner en helderder geluid over het gehele frequentiespectrum, van midden tot hoog.
Recentelijk hebben premium auto’s de nadruk gelegd op het aantal luidsprekers of PMPO-waarden (Peak Music Power Output). Deze cijfers missen echter gestandaardiseerde meetcriteria, waardoor fabrikanten de getallen naar believen kunnen opblazen. Daardoor zijn ze uiteindelijk nutteloze informatie. Wat veel belangrijker is, is de RMS (Root Mean Square / Effectief Vermogen), die aangeeft hoe consistent een luidspreker geluid kan produceren zonder vervorming. Daarnaast is het nuttiger om te kijken naar de hardware-indeling, waarbij laag-, midden- en hoogfrequente luidsprekers gelijkmatig zijn verdeeld voor een rijke geluidsweergave. De Volvo (Volvo) EX90, die de journalist onlangs ervoer, volgde hetzelfde principe, en de Polestar 3 laat ook geen ruimte voor kritiek wat betreft de hardwareconfiguratie. Een goed voorbeeld is de Double Dome Nautilus-tweeter die prominent bovenop het dashboard is gemonteerd. De grootste sterke punten van deze tweeter liggen in de superieure elasticiteit en dempende eigenschappen van het materiaal, evenals de natuurlijke geluidsresolutie. Hoewel lichte variaties kunnen optreden afhankelijk van de afspeellijst, leveren de verbeterde helderheid en definitie een hogere-resolutie, schoner en helderder geluid, vooral voor strijkinstrumenten zoals zang, violen en cello’s.
Prestaties en balans op het circuit
De rijtest begon met een groepsindeling van journalisten in teams. Dankzij de toewijzing aan een team van ervaren autojournalisten kreeg men speciale aandacht van de instructeurs en kon het voertuig veel langer dan gepland worden getest, met snelheden boven de 200 km/u. Voor aanvang werden alle noodzakelijke instellingen voor het circuit voltooid, inclusief stuurgewicht, demping van de ophanging en de Sport-rijmodus. Zoals verwacht van het Performance-uitrustingsniveau, versnelt het model van stilstand naar 100 km/u in slechts 3,9 seconden. Bij krachtig accelereren zorgde de overweldigende prestatie voor een duizelingwekkend gevoel. In de daaropvolgende bocht stuurde de wagen zonder aarzeling direct naar het volgende rechte stuk. Op het 450 meter lange rechte stuk voelde de auto alsof hij op de weg geplakt was. De remprestaties waren ideaal; ondanks het aanzienlijke gewicht van de wagen was de massa nauwelijks merkbaar. Vooral de consistentie van de remkrachtverdeling bleef van begin tot eind behouden.
Zelfs na herhaaldelijke acceleratie- en deceleratiecycli en rijden op hoge snelheden tot aan de grens van de remprestaties van het pedaal, vertoonde de Polestar 3 geen tekenen van vermoeidheid. Was dit te danken aan de hoogwaardige uitrusting, of stemden de ingenieurs van Polestar het voertuig af met bovennatuurlijke precisie? Mogelijk werkten beide factoren harmonieus samen.
Journalisten die de auto reden, prezen unaniem de “uitstekende balans”. Ze merkten ook op: “Nu begrijp ik waarom een circuit werd gekozen als testlocatie voor zo’n grote elektrische SUV,” waarmee ze de Polestar 3 veel lof toezwaaiden. De journalist is het daarmee eens. Hoewel het een elektrische familie-SUV is, toont de Polestar 3 op het circuit prestaties die bijna ‘gevechtsklaar’ zijn.
Hoewel Thomas Ingenlath sindsdien is teruggekeerd naar Volvo, benadrukte hij tijdens zijn ambtstermijn als CEO van Polestar met open ogen de identiteit van Polestar: “Zweeds Elektrisch Performance Merk.” Tijdens het rijden met het topmodel SUV van dit merk, de Polestar 3, realiseerde de journalist zich opnieuw wat “prestaties” werkelijk betekenen in de context die hij zo gepassioneerd verdedigde.
