Suzuki SFV650 (2013): Een Rijtest

De Gladius, zoals de motor voorheen heette, kende een ongelukkige introductie vlak voor de economische crisis van 2008, die ook de motormarkt hard raakte. Nu is het model terug, simpelweg als de Suzuki (Suzuki) SFV650.

Wat is er nieuw?

Er is weinig veranderd aan deze motor, afgezien van het weglaten van de naam Gladius. De SFV650 past hiermee in Suzuki’s nieuwe beleid om motoren met nummers in plaats van namen aan te duiden.

De oorspronkelijke SV650, die in 1999 verscheen, was specifiek gericht op beginnende rijders. Dankzij de wendbaarheid en het plezier dat de motor bood, sprak het model echter een veel breder publiek aan, inclusief ervaren motorrijders.

Vier jaar later, in een poging kosten te besparen, gebruikte Suzuki het frame van de SV1000 voor de SV650. Dit betekende het verdwijnen van de lage zithoogte, een cruciaal aantrekkingspunt voor beginnende rijders. Pas in 2009, toen de SV650 werd opgevolgd door de SFV650, keerde de aantrekkingskracht voor nieuwe rijders terug dankzij de terugkeer van het lage zadel.

Voor 2013 bleef Suzuki vasthouden aan zijn beproefde vloeistofgekoelde, brandstofingespoten 645 cc V-twin met een hoek van 90 graden. Deze kreeg echter een krukas met een lagere roterende inertie, wat de acceleratie verbetert, samen met nieuwe inlaat- en uitlaatkanaallengtes en een herzien uitlaatsysteem. De krachtoverbrenging naar het achterwiel geschiedt nog steeds via een conventionele zesversnellingsbak en een kettingaandrijving.

Het model, dat afgelopen najaar opnieuw werd gelanceerd, is in de Verenigde Staten alleen leverbaar in zwart en oogt, nou ja, enigszins alledaags.

De SFV650 heeft het uiterlijk van een naked sportmotor en oogt vanuit bepaalde hoeken fantastisch, terwijl andere vormgevingselementen, naar onze mening, ronduit vreemd aandoen. De ongebruikelijk gevormde koplamp draagt niet bij aan het model en door de opbouw lijkt het alsof de SFV650 zijn volledige gewicht aan de voorkant van het stalen vakwerkframe draagt. Deze ‘borstzware’ uitstraling wordt mogelijk versterkt door de grote ruimte tussen de bovenkant van de achterband en het spatbord. Puur op basis van de vormgeving beschouwen we de SFV650 dan ook als een compromis.

Met een rijklaar gewicht van 202 kg is de motor niet bijzonder zwaar, maar hij legt het af tegen lichtere concurrenten zoals de Honda (Honda) CBR500R (193 kg), de Triumph (Triumph) Street Triple (183 kg) en de Ducati (Ducati) Monster 696 (182 kg), die de lichtste van dit gezelschap is. Alleen de Kawasaki (Kawasaki) Ninja 650 (209 kg) is zwaarder.

De rechte zithouding van de SFV is goed. Het lage zadel van 785 mm is aanzienlijk beter dan dat van de vorige generatie SV650, waardoor de meeste rijders bij stilstand beide voeten aan de grond kunnen zetten. Het probleem is echter dat het zadel zelf een compromis vormt voor de SFV. Om een goede rijpositie te realiseren, is de motor voorzien van een flinterdun zadel, wat voor rijders met lange benen of een zwaarder postuur na verloop van tijd ronduit oncomfortabel zal worden. Een oplossing hiervoor is een aftermarket zadel van Suzuki met extra vulling, maar dit maakt de zithouding dan weer hoger.

De uitrusting van de motor is karig; alle instrumenten zijn ondergebracht in één enkel instrumentenpaneel in het midden van het stuur. Een lcd-snelheidsmeter, een analoge toerenteller en de gebruikelijke waarschuwingslampjes zijn aanwezig, inclusief een versnellingsindicator. Een brandstofmeter ontbreekt echter, al is er wel een waarschuwingslampje voor een laag brandstofpeil, ondersteund door een lcd-reservekilometerteller. De rijder moet dus zelf bijhouden hoeveel kilometer er is afgelegd om het brandstofverbruik in te schatten.

Met een tankinhoud van 14,4 liter en een gemiddeld verbruik van 4,7 l/100 km, is een actieradius van minstens 280 kilometer haalbaar voordat er getankt moet worden.

Het stuur van de SFV is goed gepositioneerd en zou de meeste rijders moeten passen, met alle bedieningselementen binnen handbereik. De uiteinden van het stuur staan echter licht naar buiten gericht, wat voor deze testrijder enig ongemak aan de polsen veroorzaakte.

Aan de voorzijde zijn slanke 41 mm voorvorken gemonteerd die veervoorspanning-instelbaar zijn, evenals de progressieve achterschokdemper die in zeven standen kan worden afgesteld. Het rijgedrag is acceptabel. Niet uitzonderlijk, maar voldoende voor het beoogde doel. Hoewel men met de instellingen kan spelen om een betere afstemming op de rijstijl te vinden, is er geen enorm merkbaar verschil tussen de verschillende standen.

De SFV beschikt over een driedubbel remschijfsysteem, dat het best als adequaat kan worden omschreven, met twee zwevende remschijven van 290 mm aan de voorzijde en één enkele remschijf van 240 mm achter. De remmen bieden een redelijke ‘bite’, maar er is zeker ruimte voor meer remkracht zonder dat ze te agressief worden.

ABS is niet beschikbaar op de SFV, zelfs niet als optie. Suzuki biedt wel een ABS-uitvoering van de SFV aan in andere markten, maar niet in de Verenigde Staten. Dit beschouwen wij als een gemiste kans, aangezien ABS een significant verschil zou maken voor de aantrekkelijkheid van deze motor voor beginnende of onervaren rijders. Echter, in dit concurrerende prijssegment zou dat waarschijnlijk de prijs opdrijven en de SFV nog duurder maken.

Het rijgedrag

De Suzuki SFV is geen moeilijke of veeleisende motor om te rijden. Sterker nog, het is een behoorlijk vermakelijke motorfiets, mede dankzij de uitstekende V-twin motor die altijd enthousiast en gewillig is. Met 71 pk bij 8.400 t.p.m. en 64 Nm koppel bij 6.400 t.p.m. levert de krachtbron een flexibele en toegankelijke vermogensafgifte.

Dit is ruim voldoende om vlot uit bochten te accelereren, en de SFV aarzelt niet bij het passeren van langzamer verkeer. De motor hoeft ook niet extreem hoog in toeren te worden gejaagd; de vermogensafgifte is soepel en lineair boven de 3.500 t.p.m. Daarna trekt de motor zonder morren door tot aan de rode lijn bij 10.500 t.p.m. Het geluid is bovendien aangenaam; bij vol gas klinkt de uitlaat sportief en agressief, wat ons zeer beviel.

In langzaam verkeer is de gasrespons van de SFV echter wat lastig te doseren. Bij het sluiten en vervolgens licht openen van het gas ontstaat een lichte schok, wat na verloop van tijd enigszins irritant kan zijn. Het gashendel lijkt bij lage snelheden iets te gevoelig, en wie niet oplet, kan de motor in de eerste versnelling onverwacht laten opspringen. Ervaren rijders zullen dit waarschijnlijk niet eens merken, maar voor sommige beginners kan dit enigszins intimiderend zijn.

Tijdens het rijden is het rijgedrag van de SFV comfortabel en wij waren gecharmeerd van hoe direct en wendbaar deze Suzuki aanvoelt. De motor stuurt ook goed en geeft veel feedback aan de rijder, wat zorgt voor een goede balans tussen wendbaarheid en stabiliteit. Zodra men gewend is aan de eigenaardigheden, blijkt het een behoorlijk geschikte en leuke motorfiets om te besturen.

Het zadel biedt een goede zithouding. Doordat de rijder rechterop zit dan op een sportmotor, is er een goed overzicht over de weg. Het probleem is echter dat, tenzij men een ijzeren achterwerk heeft, het dunne zadel geen echte ondersteuning biedt en al snel oncomfortabel wordt.

De pluspunten

De SFV biedt een vermakelijke rijervaring, mocht dat het enige zijn waarnaar men op zoek is. De afwerking is bovendien uitstekend, en de V-twin motor is een juweeltje. Als beginnersmotor is het model het overwegen waard, omdat men na verloop van tijd de vermakelijke en flexibele eigenschappen van die motor zal leren waarderen.

De minpunten

De vormgeving is een compromis. De motor is niet spuuglelijk, maar sommige designelementen zijn wel erg vreemd. Misschien zou de SFV er beter uitzien in een andere kleur, of met het frame in een contrasterende kleur, zoals bij de oorspronkelijke lancering. Maar zwart is de enige optie in de Verenigde Staten. De remmen zijn adequaat, maar ABS zou een zeer welkome aanvulling zijn, met name voor beginnende rijders.

De gasrespons bij lage snelheden vereist aandacht, en het zadel is ronduit oncomfortabel.

De prijs

Met een prijs van circa 6.000 euro is de SFV niet bepaald goedkoop, zeker gezien het brede aanbod aan motoren dat een beginnende rijder kan overwegen. Een eerste gedachte zou de Honda (Honda) CB500F kunnen zijn, met een kleinere motor, maar wel leverbaar met ABS vanaf circa 4.125 euro, of de CB500F met ABS voor circa 4.500 euro. Beide modellen werden recentelijk positief beoordeeld door de redactie van RideApart. De Ducati (Ducati) Monster biedt Italiaanse uitstraling en betere rijprestaties, maar voor enkele duizenden euro’s meer. De Triumph (Triumph) Street Triple (circa 7.050 euro) biedt veel motor voor het geld, terwijl de Kawasaki (Kawasaki) Ninja 650 een ware koopje is voor circa 5.700 euro.

Wat anderen zeggen

“Deze motorfiets is gebaseerd op de klassieke SV650 – een cultfavoriet onder motorrijders, geroemd om zijn prestatie-prijsverhouding. Suzuki’s middenklasser levert een soepele en bruikbare vermogensafgifte, perfect voor ritten door de stad, dankzij de vloeistofgekoelde 645 cc V-twin motor,” aldus Motorcycle-USA.

Het oordeel

Sinds de eerste lancering in 2009 in de Verenigde Staten, gevolgd door enkele jaren van afwezigheid, staat de SFV van Suzuki nu voor een zeer stevige concurrentie.

Als motor voor beginnende rijders zou de SFV op verschillende punten aanzienlijk kunnen verbeteren – denk aan de gasrespons bij lage snelheden, een comfortabeler zadel en betere remmen. Desondanks is het een sympathieke, competente motorfiets, die vermakelijk en lonend is om te rijden, en voor sommigen nog steeds een logische keuze zal zijn.

De uitdaging voor de SFV is dat de wereld is doorgegaan, samen met al zijn concurrenten, die in sommige gevallen nu sneller, beter uitgerust en voordeliger zijn.

De beoordeling van RideApart: 6/10.

Uitrusting

Helm: HJC RPHA Max (circa 310 euro, zeer aanbevolen)

Jas: Alpinestars Viper Air Textieljas (circa 150 euro, aanbevolen)

Handschoenen: Alpinestars Scheme Kevlar (circa 45 euro, het overwegen waard)