Volvo V90 T8 Recharge: Hoe ik het brandstofverbruik van mijn plug-in hybride wist te verhogen

Elektrische auto’s zijn indrukwekkend, maar de verkoopcijfers ontwikkelen zich niet helemaal zoals autofabrikanten een paar jaar geleden voor ogen hadden – althans niet in de Verenigde Staten. Als gevolg hiervan zetten autobedrijven vol in op hybrides en plug-in hybrides. Steeds meer mensen investeren hun zuurverdiende geld in geëlektrificeerde auto’s om hun brandstofkosten te verlagen.

Ik deed vorig jaar hetzelfde, toen ik een gebruikte Volvo (Volvo) V90 plug-in hybride stationwagen uit 2023 kocht. Tijdens de veertien maanden dat ik de wagen bezit, heb ik verschillende experimenten kunnen uitvoeren. Ik heb al de degradatie van de hoogspanningsaccu gecontroleerd en vastgesteld dat er niets meetbaars is. Nu had ik de gelegenheid om te testen hoe groot de impact van de verschillende rijmodi is op het brandstofverbruik.

Tot mijn verrassing had het aanpassen van de instellingen tijdens het rijden een aanzienlijk effect. Dit resulteerde in een gemiddeld brandstofverbruik van 4,7 l/100 km op een rit van ongeveer 400 kilometer, die begon met een volledig opgeladen accu.

Vorig jaar maakte ik dezelfde reis onder vergelijkbare weersomstandigheden en met dezelfde lading, waarbij het gemiddelde brandstofverbruik 5,5 l/100 km bedroeg. Net als bij mijn meest recente rit vertrok ik met een volledig opgeladen accu. Wat zorgde er dan voor dat het verbruik zo daalde?

Het korte antwoord is dat ik de eerste keer lui was, en de laatste keer veel actiever betrokken.

De rijstrategie uitgelegd

Alle moderne Volvo (Volvo) plug-in hybrides beschikken over minstens vier rijmodi en drie instellingen voor accubeheer. Mijn V90 start standaard elke keer in de Hybrid-modus, wat voor de meeste ritten prima is. De auto functioneert dan als een elektrische wagen, maar als je het gaspedaal volledig intrapt, springt de benzinemotor bij. Wanneer de accu leeg is, werkt de auto simpelweg als een conventionele hybride.

Voor de rit van vorig jaar gebruikte ik uitsluitend deze modus en nam ik niet de moeite om de instellingen voor het accubeheer aan te passen. Dit jaar koos ik er echter voor om de benzinemotor te starten toen ik van huis vertrok, ook al was de accu volledig opgeladen.

Ik koos nog steeds voor de Hybrid-modus, maar de accu stond op ‘Hold’, zodat deze onderweg naar mijn bestemming niet leeg zou raken. In dit scenario schakelt de benzinemotor nog steeds uit tijdens het vertragen en bij zeer lage snelheden, waardoor de auto effectief functioneert als een conventionele hybride zonder stekker. Vervolgens, in steden en andere zones met lage snelheid, schakelde ik de accu van ‘Hold’ naar ‘Auto’, om enkel op elektriciteit te rijden.

De meeste plug-in hybrides bieden vergelijkbare opties, dus deze strategie zou voor veel auto’s toepasbaar moeten zijn. Er zijn echter wel beperkingen aan deze aanpak, zoals over het algemeen het geval is bij PHEV’s (Plug-in Hybrid Electric Vehicles).

Beperkingen en advies

Ten eerste is het enigszins storend om constant tussen de modi te moeten schakelen, aangezien Volvo in zijn wijsheid besloot de fysieke draaiknop voor de rijmodi te schrappen en vanaf de modellen van 2022 een bediening via het scherm aan te bieden.

Ten tweede is de brandstofefficiëntiewinst niet enorm, maar het kan oplopen als je veel ritten maakt die de elektrische actieradius overschrijden en waarbij je niet hoeft te tanken. Als je het type persoon bent dat gewoon de lader loskoppelt, instapt en wegrijdt, is dat ook prima.

Voor dit experiment heb ik helemaal geen gebruik gemaakt van de snelweg. Het is echter zeer zinvol om de ‘Hold’-modus te gebruiken bij het rijden op de snelweg, aangezien de elektromotor minder efficiënt is bij hoge snelheden, en vervolgens elektrisch te rijden in de stad. Als je echter alleen op de snelweg rijdt, zonder trajecten met lage snelheid, heeft het geen zin om elektriciteit te bewaren voor later. Dan is het beter om de accu te gebruiken wanneer dat mogelijk is.

Ter referentie: ik heb een verbruik tussen de 6,7 en 7,8 l/100 km waargenomen bij uitsluitend snelwegrijden met 130 km/u en een lege accu.

Als je route veel langer is dan mijn rit van 400 kilometer, zal de betrokkenheid van de hoogspanningsaccu iets minder vanzelfsprekend zijn dan bij kortere ritten. Uiteindelijk raakt de elektriciteit op, waardoor de benzinemotor de rest van de rit moet overnemen. Bovendien is het, zoals bij Volvo (Volvo) PHEV’s, alleen zinvol om de accu ‘s nachts of tijdens een extreem lange pauze op te laden, aangezien ze slechts 3,7 kW kunnen opnemen. Door deze beperking duurt het ongeveer vijf uur om de accu van de modellen vanaf 2022 volledig op te laden.

Het allerbelangrijkste is echter om de auto op te laden wanneer je de kans krijgt. Anders sleep je alleen maar een grote en zware accu mee zonder te profiteren van de voordelen die deze kan bieden.

Ik laad thuis elke dag op, en dat kost me nauwelijks iets, met name dankzij de zonnepanelen die ik eind vorig jaar heb laten installeren. Vergeleken met mijn vorige auto, een twintig jaar oude Land Rover (Land Rover) LR3, heb ik in één jaar tijd minstens 1.800 CHF aan brandstof bespaard – om nog maar te zwijgen van de besparingen door niet elke maand onder de auto te hoeven kruipen voor diverse reparaties.

Bovendien is de Volvo (Volvo) veel krachtiger, veel stiller en iets comfortabeler. Ik kan er niet mee offroad, maar dat wist ik al vanaf het begin. En nu, als ik lange ritten op de weg heb, weet ik hoe ik nog meer uit een liter brandstof kan halen. Als je een PHEV bezit, raad ik je aan te experimenteren met de verschillende modi om je eigen efficiëntie te optimaliseren. Sommige auto’s kiezen mogelijk zelf de meest efficiënte momenten om de motor in te schakelen, maar in mijn Volvo loont het om zelf met de instellingen te spelen.