Toyota Supra Final Edition: Het afscheid van een sportwagenicoon

Nadat afgelopen zomer de productie van de BMW (BMW) Z4 ten einde liep, nadert ook de zonsondergang voor zijn beroemde technische verwant: de vijfde generatie van de Toyota (Toyota) Supra. Een auto die tegelijkertijd bejubeld en bekritiseerd werd vanwege zijn banden met BMW. Deze 2026 Toyota Supra Final Edition markeert het einde van die bijzondere situatie.

Het is GEEN BMW

Het is géén BMW. Oké, toegegeven, de auto werd (en wordt) in Oostenrijk op dezelfde productielijn gebouwd als de BMW Z4. Er zijn veel BMW-stempels en onderdeelnummers onder de motorkap en onder de auto te vinden. En ja, hij maakt zelfs hetzelfde ‘brrring’-geluid als elke BMW van de afgelopen twee decennia wanneer je hem start en de door BMW ontwikkelde turbogeblazen zescilinder-in-lijn tot leven wekt.

Er zit zeker veel BMW in. Maar beweren dat het slechts een Z4 Coupé is, zoals vaak wordt gezegd en geschreven, doet beide auto’s en de inspanningen van beide teams tekort. In de praktijk zijn ze behoorlijk verschillend.

Het is een Supra

Het verschil tussen de twee is tweeledig.

Eén: Ontwikkeling

Toyota en BMW hebben zeer uiteenlopende ideeën over de vormgeving van een auto, vooral een sportwagen. Dit is een enorme versimpeling van een veel genuanceerder verhaal, maar in essentie begint Toyota met een ontwerp van hoe de auto eruit moet zien. Die schets is leidend. Dit verklaart waarom de Toyota een ongelooflijk rank, strak vormgegeven en exotisch uiterlijk heeft, evenals een lage daklijn waar je je hoofd tegen zult stoten, en het ergste windgeruis met geopende ramen ooit. Alles ten dienste van de vorm, die, toegegeven, bijzonder fraai is.

BMW begint met een reeks parameters en doelstellingen. “We willen deze motor gebruiken, dit vermogen produceren, deze rijprestatiedoelen bereiken, productplanning heeft een cabriodak nodig, interieurontwerp wil zoveel interieurruimte en bagageruimte…” enzovoort. Vervolgens wordt er een auto rond die parameters getekend. Dit is de reden waarom de Z4 meer hoofdruimte en aanzienlijk meer bagageruimte heeft, ondanks dat het een cabriolet is. Het verklaart ook waarom de Z4 soms wat ongemakkelijke hoeken heeft.

Twee: Rijbeleving

De Supra is een uniek beest en verschilt zelfs behoorlijk van de BMW waarmee hij zijn hart en skelet deelt. Als je tweelingen bij de geboorte scheidt en ze leiden verschillende levens, zullen ze verschillende mensen worden, met verschillende prioriteiten, capaciteiten en houdingen.

Toyota, of specifieker, Gazoo Racing, heeft veel tijd besteed aan het verfijnen van de Supra naar eigen inzicht. Ze hebben ervoor gezorgd dat de auto klinkt, schakelt, stuurt en aanvoelt zoals Akio Toyoda en de rest van Gazoo Racing vonden dat een sportwagen hoort te zijn. Qua rijgevoel heeft hij meer gemeen met de GR86 dan met welke Bimmer dan ook. Het is echt een eigen ding.

Onderweg

De Supra is een levendige rijdersauto. Hij is kleiner en lichter dan zijn zustermodel, wat beide direct merkbaar is in zijn wendbaarheid. Dit wordt geaccentueerd door de aanzienlijk stevigere demping van Toyota en het directe instuurgedrag, ondanks een iets meer ontspannen stuurggevoel rond de middenstand. Maar het is niet alleen maar scherp en compromisloos om het scherp en compromisloos zijn. Ik gebruikte het woord ‘levendig’ met een reden. Het is een snelle auto, maar meer dan dat, hij is betrokken, meeslepend, en dat komt door hoe hij is afgesteld.

Simpel gezegd: de auto beweegt veel. Hij duikt bij hard optrekken, knikt bij schakelgangen en duikt bij remmen. Hoewel deze Final Edition is uitgerust met adaptieve dempers, is hij niet onwerkelijk vlak door bochten zoals zijn Duitse neven. De carrosserie heeft beweging, hij laat je de gewichtsverplaatsing van links naar rechts voelen en moedigt je aan om hem actief te besturen. Het vraagt om een zeer specifieke rijstijl die je aanmoedigt om bewust te zijn van je bewegingen, want die komen onmiddellijk tot uiting in het gedrag van de auto.

Remmend insturen, remkracht omzetten in stuurinput, het chassis zich laten zetten, snel de apex passeren en vervolgens gas geven om de bocht uit te accelereren. Hij zal slordig aanvoelen als je hem slordig behandelt, maar als je hem geeft wat hij wil, geeft hij je veel feedback en een uitstekende balans. Deze balans is eenvoudig te verfijnen met stuurinput bij het insturen en te corrigeren met gas bij het uitkomen van de bocht. Het is zeer goed, en zeer anders dan hoe BMW dingen aanpakt (ze bereiken uiteindelijk vergelijkbare resultaten, maar via een andere weg).

Ook de bedieningselementen zijn zeer onderscheidend; de besturing en de voorkant voelen anders aan (de besturing is hier lineair, niet variabel zoals bij zijn in Beieren opgegroeide broer), maar dat geldt ook voor de rest van de bediening. De remmen zijn directer (soms té direct, eerlijk gezegd), het schakelgedrag is veel korter en strakker, de koppeling is iets zwaarder maar duidelijker aan te voelen, en de gasrespons is op typisch Toyota-wijze verzacht bij lage snelheden, maar het werkt. Hij klinkt zelfs anders met Toyota’s aangevulde motorgeluid – of je het nu mooi vindt of niet, het is onderscheidend.

Hij is ook tamelijk luid, tamelijk stug, en niet de meest geschikte auto voor dagelijks gebruik. Niet slecht voor dagelijks gebruik, maar het is in de eerste plaats een sportwagen. Tussen bijvoorbeeld deze Supra, een Nissan (Nissan) Z en een Ford (Ford) Mustang, is dit degene waarmee ik het minst boodschappen zou willen doen, maar degene waarmee ik het liefst over een bochtige bergweg in Californië zou jagen. Hoe dan ook, hij is veruit de zuinigste van het stel.

Final Edition

Deze auto’s, met de titel “MkV Final Edition met GT4-stijlpakket”, omvatten allemaal: “GT4-stijl”-graphics, rode accenten, een koolstofvezel achterspoiler, aerodynamische canards, rode veiligheidsgordels, sportstoelen met suède inzetstukken, een head-up display, adaptieve ophanging met stuggere dempers, stuggere draagarmrubbers en stuggere bevestigingspunten voor de ophanging. Alle exemplaren zijn uitgevoerd in matwit of matzwart; persoonlijk zou ik de witte kiezen, maar het zwart laat het silhouet van de Supra echt goed uitkomen.

De prijs komt uit op 55.000 CHF. Slechts 25 exemplaren zijn toegewezen aan Canada.

Samenvattend

Misschien koestert u, net als vele anderen, de Supra-naam en hebt u dit model afgeschreven vanwege zijn BMW-genen. Wees niet zo. Misschien bent u bijgedraaid tijdens zijn productietijd, nu de hele wereld heeft gezien dat hij eigenlijk echt goed is en er bovendien fantastisch uitziet. Deze 2026 Toyota Supra Final Edition is het afscheid van Toyota’s meest gedurfde sportwagen tot nu toe, en u kunt er misschien nog een bemachtigen.