Alfa Romeo 4C Spider verslaat krachtigere concurrenten

In de Japanse racerij duiken vaak namen als TEZZO, Stile en Tsukude Club op als het over de Alfa Romeo (Alfa Romeo) 4C gaat. Maar sinds begin 2020 is er één naam die de onbetwiste leider is geworden: Toshio “Antonio” Ito. Onder zijn leiding bij Club PAZZO Auto Mobiles heeft hij een Alfa Romeo 4C Spider geleidelijk omgetoverd tot een van de best presterende auto’s in de Alfa Challenge Japan en de ETCC (Japanese European Touring Car Challenge).

Een uniek kampioenschap

De Alfa Challenge Japan is meer dan een een-merk-kampioenschap. De auto’s zijn verdeeld in prestatiecategorieën, maar veel races worden gehouden in combinatie met de Japanse ETCC, een reeks volledig gewijd aan Europese merken. Een kampioenschap voor Japanse merken in Duitsland of Italië, zou u zich dat kunnen voorstellen? Alfa Romeo’s nemen het op de baan op tegen Porsche GT3 Cup-auto’s, Porsche Cayman GT4’s, BMW M4’s, Audi TTRS’en, Mercedes-AMG A45 S’en, Alpine A110S’en, Lotus-modellen en McLarens.

In deze context worden prestaties niet langer alleen gemeten aan de hand van de klassering, maar ook door het vermogen om te concurreren met veel krachtigere GT-auto’s. Dit is precies waar de PAZZO 4C zich onderscheidt.

De filosofie achter de PAZZO 4C

De auto verscheen geleidelijk onder verschillende namen: de “PAZZO AR11X 4C Spider”, de “NEWAGE PAZZO 4C Spider” en later de “CLUB PAZZO 4C Spider”. Ondanks deze naamsveranderingen, die verband hielden met sponsors, betreft het hetzelfde technische project dat over meerdere jaren werd ontwikkeld. Net als TEZZO streeft PAZZO niet naar puur motorvermogen, maar naar een ambitieuzer doel: de snelste en meest consistente auto zijn over een volledige ronde. De ontwikkeling richtte zich op vier kerngebieden: koeling, tractie, consistentie en chassisbalans.

Op zijn CARTUNE-account — een platform waar Japanse ontwikkelaars en ontwerpers updates over hun projecten plaatsen — beschreef Ito de opeenvolgende verbeteringen die werden aangebracht.

Gran Turismo-waardige aanpassingen

Opmerkelijke kenmerken zijn onder meer een turbo met hoog debiet, waarbij de luchtaanzuigdiameter met ongeveer 5 mm werd vergroot, wat resulteerde in een toename van ongeveer 15 procent in aanzuigprestaties. De turbo is nog steeds gebaseerd op de IHI RHF3 die standaard op de 4C 1750 TBi-modellen zat. PAZZO heeft de turbo dus niet vervangen door een complete Garrett- of BorgWarner-unit. Het behoudt de typische turbinewieluitlaatflens, de scrollgeometrie, de positie van de interne wastegate en de geïntegreerde spruitstukken die specifiek zijn voor de 4C.

Het uitlaatwiel lijkt iets groter, met dunnere, meer gestroomlijnde bladen.

In de branche staat dit bekend als een “IHI hybride”, ontwikkeld om prioriteit te geven aan zeer snelle drukopbouw, uitstekend koppel bij middelhoge toerentallen en voldoende betrouwbaarheid om opeenvolgende rondes van de Alfa Challenge aan te kunnen. Het is een zeer Japanse benadering: in plaats van een grote Garrett-turbo met veel inertie te gebruiken, is het doel om het potentieel van de standaard turbo te maximaliseren.

Tot op heden heeft geen officiële PAZZO-bron vermogensbankresultaten gerapporteerd. Daarom kunnen we geen specifiek cijfer geven. De bekende configuratie (turbo met hoog debiet, grote intercooler, specifieke softwareafstelling) komt echter over het algemeen overeen met aanpassingen die ongeveer 340 tot 360 pk produceren, zonder ingrijpende interne motorwijzigingen. Dit is echter een technische schatting en geen officieel gepubliceerd cijfer.

Andere belangrijke wijzigingen zijn onder meer een lichtgewicht krukaspoelie, een intercooler die 1,5 keer groter is dan de standaard, Samco siliconenslangen, schokdempers van het Japanse merk Aragosta — dat daar hoog aangeschreven staat voor zijn op maat gemaakte ophangingskits — nieuwe motormanagementsoftware en een ingrijpende mechanische revisie na de ontdekking van een lekkage in het turbosysteem en een defecte luchtmassameter.

Tot slot monteert PAZZO een mechanisch sperdifferentieel, wat het rijgedrag van de auto volledig transformeert, vooral op bochtige trajecten. Op Fuji in 2021 meldde Ito dat “het rijden in de derde sector volledig anders aanvoelde” en dat hij “zich niet langer hoefde in te houden”.

Het jaar 2021 markeert de doorbraak van de PAZZO 4C als topkandidaat in het kampioenschap. Tijdens de nationale finale op Fuji Speedway behaalde Antonio Ito de poleposition in de SR-categorie (Super Race, de hoogste klasse van het Alfa-kampioenschap) met een tijd van 1:56.064, vóór twee andere 4C-specialisten.

Alfa Romeo verslaat Porsches

Een van de meest fascinerende aspecten van de carrière van Antonio Ito is zijn vermogen om te concurreren met auto’s die theoretisch superieur zijn. In verschillende ETCC-races eindigde de PAZZO 4C vóór Porsche Cayman GT4’s, BMW M4’s, BMW M3’s, Audi TTRS’en en zelfs 500 pk sterke Mercedes-AMG A45 S’en.

Tijdens de ETCC-ronde van 2021 op Fuji eindigde Antonio Ito als zevende algemeen, maar als eerste in de SR-klasse met een tijd van 1:55.073. Hij eindigde direct vóór een Porsche Cayman GT4, een 600 pk sterke BMW M4 en een Alpine A110S — soms met enkele seconden voorsprong.

Zelfs in de regen presteert de 4C uitstekend. Ook in 2021, hoewel de sessie werd gedomineerd door een werkelijk formidabele sportauto (Porsche 991 GT3 Cup, 1:58.633), eindigde Antonio Ito als tweede met een tijd van 2:04.752, vóór een Audi TTRS (2:05.943), een McLaren 620R (2:08.719) en een Mercedes-AMG A45 S (2:08.98).

Met een leeggewicht van ongeveer 900 kilogram en een geschat motorvermogen van 350 pk, bedraagt de vermogen-gewichtsverhouding 2,6 kilogram per pk, vergeleken met bijvoorbeeld 3,2 kg/pk voor een BMW M4. De Alfa Romeo 4C kenmerkt zich door een zeer laag gewicht, een extreem stijve koolstofvezel monocoque, uitstekende tractie en een bijzonder goed afgesteld chassis. Het project culmineerde in 2022 toen Antonio Ito officieel werd gekroond tot SR- en algemeen kampioen van de Alfa Challenge Nationale Finale achter het stuur van zijn Alfa Romeo 4C Spider. Ito was ook drie opeenvolgende jaren, in 2020, 2021 en 2022, kampioen van de regio Kanto.