Chevrolet Corvette ZR1 meet McLaren 750S in videovergelijking
De ZR1-badge staat in de Amerikaanse autowereld symbool voor topprestaties. Slechts de vier krachtigste Corvettes van de afgelopen 37 jaar mochten dit embleem dragen, dat de top van de techniek bij de grootste autofabrikant van Detroit vertegenwoordigt. Wanneer een nieuwe ZR1 verschijnt, herschikt deze doorgaans de hiërarchie van straatauto’s wereldwijd. De Corvette (Corvette) C4 ZR-1 domineerde alles onder de zeldzame Ferrari (Ferrari) F40 en Testarossa. Na een generatie afwezigheid keerde de C6-versie nog sterker terug, en versloeg zelfs het beste dat Europa te bieden had (van zowel Ferrari als Lamborghini).
Toen de aanduiding een verrassende, eenjarige comeback maakte om de C7 — en daarmee 66 jaar aan Corvettes met voorin geplaatste motor — in stijl uit te zwaaien, werd het model direct een gewild verzamelobject op een manier die geen enkele Corvette eerder was geweest. Dit tot ongenoegen van hen die hun 1990 ZR-1’s met vergelijkbare verwachtingen hadden opgeborgen. Maar ondanks zijn intrinsieke aantrekkingskracht als het laatste model van de ‘originele’ Corvette-generatie en een toenmalig record van 755 pk voor General Motors (General Motors), was de update van de supercharged C6-formule niet langer zo verwoestend voor de Europese topliefhebbers als tien jaar eerder.
McLaren (McLaren), een relatief nieuwe speler, had zich met de buitengewone 720S gevestigd als dé fabrikant van straatauto’s om te verslaan. Het model woog slechts 1.406 kilogram, vergelijkbaar met een C5 Z06, en werd aangedreven door een op de een of andere manier onderschatte 710 pk sterke 4,0-liter twinturbo-V8. Dit gaf het supercar-prestaties voor een supercar-prijs. Of ze nu de strijd aangingen op een circuit, een dragstrip of elders, de McLaren kwam steevast als winnaar uit de bus. Het was niet alleen snel; de rijervaring was ook uitmuntend, wat het de titel ‘Performance Car of the Year’ van Road & Track opleverde, naast vrijwel elke andere prestigieuze prestatieprijs. Het werd een soort auto-EGOT.
General Motors hergroepeerde zich, gaf zijn topmodel een motorverplaatsingsoperatie en ontwikkelde een eigen twinturbo V8 met vlakke krukas… op Amerikaanse wijze. De C8 ZR1 had één missie: shockeren en imponeren. Het model kreeg de lay-out in McLaren-stijl – helaas zonder de extreme lichtheid, hoewel dat met het te beschrijven motorvermogen ook niet echt nodig was – en alles werd groter van opzet. De 180-graden V8 had een recordinhoud van 5,5 liter, en de turbo’s waren de grootste die ooit in een productiewagen zijn gemonteerd. Het resultaat was een verbluffende 1.064 pk, waarmee het zelfs de top-end hybride modellen van Ferrari overtrof, zonder eenzelfde elektrische ondersteuning nodig te hebben.
Ondertussen was de opvolger van de McLaren 720S, de 750S, meer een modelupdate, visueel nauwelijks te onderscheiden en putte ‘slechts’ een nu alledaags klinkende 740 pk uit dezelfde 4,0-liter krachtbron. De 750S blijft benijdenswaardig licht en razendsnel, maar in de ring met de revolutionair verbeterde ZR1, en de altijd uitstekende Savage Geese in de producer’s box, oogt de dure Brit voor het eerst als een underdog met een kleine kans.
In de indrukwekkende directe confrontatie nemen de mannen van Savage Geese en hun professionele coureur, Britt Casey Jr., de middenmotorcompetitors mee over hun favoriete circuit van de Autobahn Country Club. Dit voor algemene vergelijkingen, officiële rondetijden en de diepgaande verslaggeving en interviews waar het hoogwaardige YouTube-kanaal bekend om staat. Geniet van deze video, Corvette-liefhebbers, maar belangrijker nog, geniet van ‘het nu’ terwijl de vraag rijst: hoe zal Chevrolet zijn huidige Corvette-aanbod ooit kunnen overtreffen?
