Ford Mustang Dark Horse SC: Een straatlegale raceauto voor het circuit

Elkhart Lake, Wisconsin (Road America) – De technicus van Ford Racing wurmt zich door de geopende deur om de vierpunts racegordel over onze helmen strakker aan te treklen. Over de schouders en aan de helm zit al zorgvuldig een HANS-systeem vastgesnoerd voor de nodige nekondersteuning. We zouden het nodig hebben.

Dit was geen alledaagse werkdag.

Videograaf en klassieke auto-expert Paul Daniel en ik stonden op het punt de rit van ons leven te maken, samen met een groep andere autojournalisten uit het Midwesten. Dit was de Mustang Dark Horse SC Track Tour van Ford (Ford), die deze herfst door heel Amerika trok.

Voor wie zich afvraagt wat de Dark Horse SC precies is: houd u vast. Het is een straatlegale raceauto die Ford Racing in de loop der jaren heeft ontwikkeld, en die in feite de plaats inneemt van de voormalige Mustang GT 500. Het is een raket op wielen met Michelin ZR-racebanden van het type Pilot Sport Cup, en beschikt over verbeterde motorvermogen, aerodynamica, koeling en prestatieonderdelen.

Als voorproefje: het motorvermogen is waanzinnig, 795 pk en 895 Nm koppel uit een supercharged 5,2-liter V8. Het geluid zendt een serieuze boodschap uit. Stel u eens voor dat u naast een NASCAR-racer staat die uit de pits barst, met rokende achterbanden.

Nadat we stevig vastgesnoerd waren, werden we drie ronden lang over Road America’s 6,4 kilometer aan bochtige trajecten en lange rechte stukken geleid. We waren hier al eerder geweest, maar nog nooit met zo’n serieuze snelheid.

Sommige amateurcoureurs claimden bijna 241 km/u op die lange rechte stukken, en ik zag 222 km/u, met afstand de snelste snelheid die ik ooit op het circuit had geklokt, waar onze Midwest Automotive Media Association zijn jaarlijkse Spring Rally houdt. Circuitrijden tijdens een MAMA Rally omvatte meestal luxe Duitse automerken, Dodge Chargers en eerdere Mustang-modellen. In de laatste twee had ik 201 km/u gezien.

De Mustang Dark Horse SC op het circuit

De snelheid was indrukwekkend, maar vanuit een rijtechnisch oogpunt waren het de remmen en de grip van die plakkerige banden die opvielen, samen met de enorme acceleratie en het algemene gemak van de besturing. Geen uitbrekende achterkant bij het accelereren uit bochten of wanneer de gigantische remschijven en -klauwen in werking traden. Niets! Zoals alle legitieme racers zijn deze Mustang SC-modellen met een Track Pack uitgerust met koolstofkeramische remmen.

Deze SC voelt in alle opzichten aan als een echte raceauto, goed uitgebalanceerd en gemakkelijk te rijden op hoge snelheid. Heeft u ooit bocht 1 van Road America met meer dan 160 km/u genomen? Dat dacht ik al, maar de Mustang Dark Horse SC neemt die apex alsof hij ervoor gemaakt is.

Sterker nog, de ingenieurs en de professionele coureurs van Ford verzekerden ons dat dit ook het geval was. De SC is in ontwikkeling sinds 2023, toen Ford de Mustang Dark Horse introduceerde. Vervolgens creëerde het merk de Mustang GTD voor professionele racers, en gaandeweg kreeg de SC vorm en werd deze getest op twaalf Amerikaanse circuits (4.604 ronden) om ervoor te zorgen dat hij aan de verwachtingen van klanten zou voldoen als zij van plan zijn om op het circuit te rijden – want waarom zou je anders zo’n sportieve krachtpatser kopen?

Dus, wat zijn de specificaties van deze Mustang SC? Wat maakt hem speciaal, afgezien van die remmen, banden en volvette supercharged V8? U dacht dat u het nooit zou vragen.

Allereerst merkten woordvoerders van Ford op dat de Dark Horse SC niet zomaar een opgewarmde versie is van de Mustang GT 500. Niet dat daar iets mis mee is.

De SC is op het circuit ontwikkeld voor de premium sportwagenmarkt. Men zou kunnen denken aan Porsche (Porsche), Ferrari (Ferrari), Lamborghini (Lamborghini) en dergelijke. Maar de SC begint bij circa 100.000 CHF, iets minder dan sommige concurrenten.

Onze ervaring leert dat die merken misschien over hun achterspatborden moeten kijken, want er komt er misschien wel iemand dichterbij.

Technische verfijningen

De handmatig geassembleerde supercharged V8 zelf komt uit de motorfamilie van de Ford Raptor, maar de supercharger maakt hem bijzonder. Deze levert een gelijkmatige vermogensafgifte over het hele toerenbereik, in tegenstelling tot een turbo. Bovendien is er geen acceleratievertraging, zoals bij een turbo. Het gewicht is ook lager en de technologie is eenvoudiger, beide grote voordelen op het circuit.

De Tremac zeventraps automatische transmissie met dubbele koppeling is ook verbazingwekkend, de schakeltijden bedragen slechts 80 milliseconden. Ik ben geen wetenschapper, maar het gerucht gaat dat dit sneller is dan wie van ons ook kan knipperen. Nogmaals, een groot voordeel op het circuit, of bij het snel optrekken naar snelwegssnelheden. Een handmatige modus is ook beschikbaar met deze transmissie met dubbele koppeling, maar die is langzamer. Alle aanwezige racers verzekerden ons dat zij voor de automaat zouden kiezen, omdat deze simpelweg sneller is.

Bovendien betekent een automaat dat de bestuurder beide handen aan het stuur kan houden, wat beter is voor de veiligheid op stadswegen of circuits, maar ook een betere controle over de auto mogelijk maakt. Het ontwerp van de transmissie zorgt er ook voor dat olie gelijkmatig wordt aangevoerd, zelfs bij hoge snelheden, wat goed is voor de levensduur. Bovendien is er een Torsen-achtig sperdifferentieel zonder koppelingen die kunnen slijten.

De aandrijflijn van de Dark Horse SC is ook van koolstofvezel, wat het gewicht vermindert (we mochten hem optillen om dat punt te bewijzen). Minder gewicht in een racer betekent minder onafgeveerd gewicht in het algemeen, waardoor de ophanging gemakkelijker kan worden afgesteld voor een wendbaardere besturing. Een strakkere voorwielophanging hier zorgt ook voor minder zijdelingse beweging van de achterkant.

Serieuzere racers zullen waarschijnlijk ook het Track Pack (circa 33.000 CHF) eisen, dat koolstofvezel wielen omvat, wat opnieuw gewicht bespaart en de ophanging en handling verbetert. Hoeveel gewicht besparen deze? Ons is verteld 68 kg ten opzichte van lichtmetalen wielen.

Er zijn ook nieuwe, lichtere fusees, en de stuurinrichting, remmen, remklauwen en remblokken die worden gebruikt op de nog sportievere Mustang GTD. Als u ernaar moet vragen, kunt u die waarschijnlijk niet betalen, tenzij u een eigen goed gesponsord raceteam heeft.

Het Track Pack verwijdert ook de achterbank en voegt zeer ondersteunende Recaro sportstoelen toe. Bovendien omvat het meer aerodynamica dan men zou verwachten van een model dat alleen voor de straat bestemd is.

Aan de voorkant is een driewegsplitter aangebracht om lucht over de carrosserie te leiden, in de gigantische motorkapscoop voor koeling, en onder de auto, die voor driekwart een racewagen met vlakke bodem en onderlichaamvinnen is. Voor de wielkasten bevinden zich kleine deflectoren om lucht over de wielkasten te leiden, zowel om de stabiliteit in bochten te vergroten als om te voorkomen dat lucht in de wielkasten terechtkomt en het momentum op rechte stukken vertraagt.

Deze helpen ook om lucht naar een tweedelige koolstofvezel achtervleugel met eindplaten te leiden. Dat creëert neerwaartse druk en verhoogde stabiliteit in combinatie met een unieke ducktail in de achterklep.

Onder de achterkant bevindt zich dan een diffuser, zoals men die onder andere op F1- en Le Mans-racers zou zien. Dat vermindert ook de luchtweerstand en bevordert de neerwaartse druk. Inmiddels vermoedt u misschien dat de SC echt een racer is.

Rijervaring en conclusie

Dat is hij ook, maar door ermee op lagere snelheden te rijden op een autocrossbaan bij Road America blijkt de Mustang Dark Horse SC een aangename en responsieve auto te zijn bij snelheden die geschikt zijn voor stad en snelweg. De stoelen zijn ondersteunend en comfortabel voor een langere rit, maar wees voorbereid op het gebrul van die supercharged V8. Maar als u tot de beoogde kopers behoort, zult u daar waarschijnlijk van genieten.

Uiteindelijk, aan het einde van de dag, namen de professionele racers ieder van ons mee voor een snelle ronde om te zien of onze nieren nog naar behoren functioneerden.

Mijn ervaren coureur was Jerry Nadeau, voormalig NASCAR-rijder. We bereikten een topsnelheid van 249,5 km/u, het snelste dat ik ooit op het circuit heb ervaren. Behalve dat mijn schoudergordel bij elke bocht om hulp schreeuwde, overleefde ik het, net als Paul, die toegaf dat hij zonder de gordel waarschijnlijk door de voorruit zou zijn gegaan in verschillende van de bochten met hevige remacties.

Een ware sensatie! De SC is echt een racer! Maar wel een die je ook comfortabel van en naar het circuit kunt rijden.