Mercedes-Benz GLC 350e PHEV: De moderne ‘Chedeng’
Wie opgroeide als autoliefhebber op de Filipijnen, heeft waarschijnlijk zijn ooms en vaders horen praten over ‘Chedeng’, de lokale bijnaam voor Mercedes-Benz (Mercedes-Benz). Voor hen stond het merk voor het allerbeste dat de auto-industrie te bieden had op het gebied van luxe, klasse, status en soms ook rijprestaties. Aangezien de meeste van mijn oudere automobiele inspiratiebronnen (mijn vader en ooms) opgroeiden in de jaren zestig, zeventig en tachtig, begrijp ik goed waarom zij met een roze bril naar het merk keken. In die jaren domineerde het merk en was het toonaangevend in bijna alle aspecten van de auto-industrie.
Laten we zeggen dat de recentere jaren minder vriendelijk zijn geweest voor het eens zo dominante merk. Veranderende tijden, consumententrends en betaalbaardere, maar even luxueuze auto’s hebben de markt betreden en het marktaandeel van Mercedes uitgehold. Terwijl het merk zich haastte om bij te blijven, werden sommige kwaliteiten die het zo geliefd maakten bij de ‘originele’ fans verwaterd en gingen ze verloren in de hectiek.
Persoonlijk ben ik altijd een Mercedes-fan geweest; mijn familie had er vroeger een paar, en ik kan eerlijk zeggen dat geen enkele moderne Mercedes-Benz mijn interesse zo wist te wekken als de klassiekers – tot nu. Onlangs kreeg ik de sleutels van de Mercedes-Benz GLC 350e en wilde ik deze eerst beoordelen zonder mijn ‘fanboy-bril’ op, om het model een eerlijke kans te geven in het zeer competitieve segment van de luxueuze SUV’s.
De GLC 350e werd vorig jaar geïntroduceerd, wat betekent dat het model nog relatief jong is. Het concurreert in een zeer competitief segment met modellen als de BMW X3, Lexus NX en de recentelijk vernieuwde Audi Q5. De GLC ziet eruit als een moderne Mercedes; het model deelt veel stijlkenmerken met zijn sedan-tegenhanger, de C-Klasse. De voorzijde en achterzijde zijn bijna kopieën van de C-Klasse, wat geen minpunt is; de sedan heeft een modern en fraai uiterlijk. Mercedes heeft goed werk geleverd door de vormgeving naar een hogere SUV te vertalen; het model ziet er sculpturaal en gespierd uit, maar met een zeer ingetogen totaalontwerp. ‘Klassevol’ is het woord dat ik zou gebruiken.
Een van mijn favoriete aspecten is het interieur; ik vind het prachtig hoe het een mix is van moderne en klassieke accenten. Onmiddellijk trokken de lichtbruine lederen stoelen mijn aandacht, een welkome en comfortabele afwisseling van het gebruikelijke zwart-op-zwart uiterlijk. Ik heb altijd Mercedes’ gebruik van metalen in het interieur gewaardeerd, een vleugje industriële klasse, zoals de ventilatieroosters, het stuurwiel en andere kleine panelen. Sommigen vinden het misschien ‘overdreven’, maar ik waardeerde het sfeerverlichtingssysteem dat de cabine in een breed scala aan kleuren onderdompelt. Mijn enige punt van kritiek is het paneel dat de middenconsole en een deel van het dashboard omvat; het is een plastic paneel met een namaak-gaasontwerp dat het interieur bijna bederft door hoe ‘goedkoop’ het aanvoelt in vergelijking met al het andere binnenin. Het is moeilijk te negeren, omdat het een aanzienlijk deel van de cabine beslaat.
Wat de algehele uitrusting betreft, is de GLC 350e in mijn ogen compleet; het model beschikt over geheugenstoelen, een automatisch verstelbaar stuurwiel, draadloos opladen, en draadloze Apple CarPlay en Android Auto. Een hoogwaardige audiokwaliteit werd gegarandeerd door het fantastische Burmester-geluidssysteem met vijftien luidsprekers. De ster van de show is echter het vernieuwde “Hey Mercedes!” spraakbedieningssysteem dat eindelijk werkt zoals bedoeld. Ik gaf het systeem commando’s waarvan ik dacht dat het erdoor in de war zou raken, maar het was in staat mijn denkproces te doorgronden en de juiste instellingen toe te passen die ik vroeg.
Er was zelfs een moment dat ik het systeem per ongeluk activeerde terwijl ik naar muziek zong; het hield een lange toespraak over hoe het is ontworpen om met elk gebruik te verbeteren, en pikte ook aanwijzingen op over hoe ik het systeem gebruik en de auto bestuur. Met andere woorden, het is gebouwd om zijn eigenaren te begrijpen en zichzelf na verloop van tijd te verfijnen. Hoe griezelig dat ook klinkt, in een premium auto wordt zoiets juist zeer gewaardeerd; het is alsof je een butler in de auto hebt.
Rijprestaties en efficiëntie
De GLC 350e wordt aangedreven door een 2,0-liter (1.999 cc) viercilinder benzinemotor met turbo, gekoppeld aan een elektromotor. Het gecombineerde motorvermogen bedraagt 313 pk en 550 Nm koppel. De motor stuurt het vermogen via een 9-traps automatische transmissie naar het 4Matic-vierwielaandrijvingssysteem. Een belangrijk aspect van de GLC 350e is dat het een plug-in hybride (PHEV) is, waardoor het model volledig elektrisch kan rijden; de auto heeft een elektrische actieradius van 100 kilometer. Een ander belangrijk punt is de veiligheid: de GLC 350e kwam met diverse rijhulpsystemen (ADAS) zoals adaptieve cruisecontrol en rijstrookassistentie. Deze functies werden voorheen vaak weggelaten in oudere uitvoeringen van het model; het is prettig om te zien dat Mercedes ze nu standaard aanbiedt.
Normaal gesproken heb ik geen hoge verwachtingen van SUV’s als het op rijden aankomt, maar de GLC voldeed op de meeste punten aan mijn wensen. Omdat het een PHEV is, rijdt het model in de normale modus stil en sereen, en zelfs wanneer de verbrandingsmotor af en toe aanslaat, is dit nauwelijks merkbaar. Dit kan ook komen doordat de NVH-niveaus (Noise, Vibration, Harshness) van de GLC van topklasse zijn; de deuren en ramen zijn extreem dik, waardoor het echt voelt alsof je in een bubbel rijdt. Wat me ook verraste, was het rijcomfort; we zijn gewend dat SUV’s van Europese merken wat stugger zijn afgesteld, maar de GLC rijdt zeer comfortabel, kan moeiteloos zweven zonder te veel te deinen of te overhellen. Ik zou zeggen dat het model goed stuurt, maar hoewel de ophanging het relatief vlak en stabiel kan houden, is de besturing meer afgestemd op lichtheid, waardoor het een beetje gevoelloos aanvoelt, maar dat stoorde me niet zozeer.
Wat de motorprestaties betreft, afgezien van de stilte, geeft het PHEV-systeem in de GLC 350e er de voorkeur aan om alle accustroom te verbruiken voordat de benzinemotor aanslaat. Ik liet het model het grootste deel van de tijd in de hybride modus staan, en de motor werd zelden gebruikt, tenzij ik het gaspedaal diep intrapte; zelfs dan schakelde de motor snel weer uit. Dit leidde tot een enorme brandstofbesparing in de eerste twee dagen van de rit, die plaatsvonden tijdens zware regenval in de stad, wat overal tot stilstaand verkeer leidde; toch haalde de auto in hybride modus een gemiddelde van 2,0 l/100 km, en de auto toont zelfs hoeveel elektriciteit je verbruikt. In hybride modus gebruikte de auto niet minder dan 93 procent elektriciteit. Dus, als je het model thuis oplaadt aan het einde van elke werkdag, zou je theoretisch gezien veel brandstof besparen.
Ter vergelijking schakelde ik ook over naar de batterijhoudmodus, die de resterende lading behoudt, wat betekent dat het model meer gebruikmaakt van de verbrandingsmotor. Zelfs toen haalde ik een gemiddelde van minder dan 5,0 l/100 km in zware verkeersomstandigheden, dus als PHEV functioneert de GLC 350e uitstekend. Qua snelheid is het model meer dan voldoende; het was vlot, niet bruut, en het snelheidsgevoel werd zeer goed gedempt; je kon gemakkelijk boven de 100 km/u rijden en denken dat je slechts 60 km/u deed.
Dan nu het eindoordeel: is het een ‘Chedeng’? Nou, voor mij wel; het is misschien geen sedan, waar Mercedes echt bekend om staat, maar als moderne Mercedes werkt het. Ik heb het gevoel dat de kwaliteit en het vakmanschap langzaam terugkeren, maar het belangrijkste is dat het premium aanvoelt. Je koopt in dit geval niet zomaar een embleem; het voelt als een goed doordacht product. Met een prijs van circa 79.000 euro (oorspronkelijk P 4.980.000) is het model duurder dan de meeste van zijn directe concurrenten, maar niet veel.
